Archive for the ‘ΕΚ ΦΑΝΑΡΙΟΥ’ Category

ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΤΗΣ κ. HILLARY CLINTON, ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΩΝ Η.Π.Α., ΕΙΣ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑ

2 Αὐγούστου 2011

Κωνσταντινούπολη – Τὴν μεσημβρίαν τοῦ Σαββάτου, 16ης Ἰουλίου, ἡ Ἐξοχ. κ. Hillary Clinton,  Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ἐπεσκέψατο τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, συνοδευομένη ὑπό τοῦ Ἐξοχ. Δρος κ.  Philip Gordon, Ὑφυπουργοῦ ἐπί Εὐρωπαϊκῶν καί Εὐρασιατικῶν θεμάτων, τοῦ Ἐξοχ. κ.  Francis Ricciardone, Πρέσβεως τῆς χώρας ἐν Ἀγκύρᾳ, καί ἄλλων ὑψηλοβάθμων συνεργατῶν αὐτῆς.

Τήν Ἐξοχωτάτην ὑπεδέξαντο ἐν τῇ κεντρικῇ πύλῃ τῶν Πατριαρχείων οἱ κληρικοί τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς, μέ ἐπί κεφαλῆς τόν Σεβ. Μητροπολίτην Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανον, Πρωτοσυγκελλεύοντα. Κατά τήν ἄφιξιν τῆς Α. Ἐξοχότητος εἰς τήν Αἴθουσαν τοῦ Θρόνου ὑπεδέξατο αὐτήν ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Δημήτριος, ὅστις καί συνώδευσεν αὐτήν εἰς τό Πατριαρχικόν Γραφεῖον.

Ἡ συνομιλία μεταξύ τοῦ Παναγιωτάτου καί τῆς Ἐξοχωτάτης κ. Hillary Clinton  διήρκεσε περί τά 30 λεπτά, ὑπῆρξε δέ λίαν φιλική καί ἐγκάρδιος καί συνεζητήθησαν θέματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος.

Κατά τήν συνάντησιν παρέστησαν ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Δημήτριος, ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης  κ. Βαρθολομαῖος, Ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ὁ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Ἀλέξανδρος Καρλοῦτσος καί ὁ Ἱερολ. Πατριαρχικός Διάκονος κ. Νήφων Τσιμαλῆς.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Παναγιώτατος παρουσίασεν εἰς τήν κ. Ὑπουργόν ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου τούς παρευρεθέντας  ἁγίους Ἀρχιερεῖς καί  ἐπηκολούθησεν ἡ λῆψις ἀναμνηστικῶν φωτογραφιῶν, εἶτα δέ ἡ
Ἐξοχωτάτη ὡδηγήθη ὑπό τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς εἰς τόν Π. Πατριαρχικόν Ναόν, ἔνθα προσεκύνησεν, ἀναχωρήσασα μετά τῶν προσηκουσῶν τιμῶν.

Αὕτη ὑπῆρξεν ἡ τρίτη κατά σειράν ἐπίσκεψις τῆς Α. Ἐξοχότητος εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ πρώτη ὑπό τήν ἰδιότητα αὐτῆς ὡς Ὑπουργοῦ.

Βλ. φωτογραφίες.

ΕΠΙΣΙΜΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟ

30 Ἰουνίου 2011

Την αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Θρόνου, που ταξίδεψε στο Βατικανό για να παραστεί στην Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Ρώμης, δέχθηκε στις 28 Ιουνίου, στο Αποστολικό Ανάκτορο, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ’.  Οι δύο Εκκλησίες στο πλαίσιο του διαλόγου της αγάπης – ο οποίος εξελίχθηκε στο σημερινό θεολογικό και ακαδημαϊκό διάλογο, καθιέρωσαν την ανταλαγή αντιπροσωπειών στις Θρονικές Εορτές τους που τιμούν τους ιδρυτές και προστάτες τους, τον Απόστολο Πέτρο η Ρώμη και τον αδελφό του Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο η Κωνσταντινούπολη.

Η αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Θρόνου της οποίας ηγούνταν ο Μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ, Διευθυντής του Γραφείου της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και υπεύθυνος για την παρακολούθηση των ζητημάτων των διαθρησκειακών διαλόγων, παρέδωσε στον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ρώμης επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη. Στην Πατριαρχική αντιπροσωπεία συμμετείχαν ακόμα  ο Επίσκοπος Σινώπης Αθηναγόρας, βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτη Βελγίου καθώς και ο Αρχιμανδρίτης Μάξιμος, Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Ελβετίας.

«Η συμμετοχή σας στην εορτή μας, όπως και η παρουσία του δικού μας εκπροσώπου στην Κωνσταντινούπολη για την Εορτή του Αποστόλου Ανδρέα, είναι μια έκφραση της φιλίας και της αυθεντικής αδελφοσύνης η οποία ενώνει την Εκκλησία της Ρώμης και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δεσμοί που είναι βαθιά ριζωμένοι στην πίστη που λάβαμε από τη μαρτυρία των Αποστόλων», σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο Πάπας Βενέδικτος υποδεχόμενος επισήμως την αντιπροσωπεία του Οικουμενικό Θρόνου. «Η πνευματική οικειότητα που βιώνουμε κάθε φορά που συναντιόμαστε μου προκαλεί βαθιά χαρά και μια αίσθηση της ευγνωμοσύνης προς το Θεό. Ταυτόχρονα, όμως, η ανολοκλήρωτη κοινωνία που ήδη μας συνδέει πρέπει να αυξηθεί μέχρι να γίνει πλήρης ορατή ενότητα» πρόσθεσε.

«Παρακολουθούμε με προσοχή την πρόοδο της Μικτής Επιτροπής για το Θεολογικό Διάλογο μεταξύ της Καθολικής Εκκλησίας και των Ανατολικών Ορθοδόξων Εκκλησιών», συνέχισε. «Από καθαρά ανθρώπινη πλευρά, θα μπορούσε να δημιουργηθεί η εντύπωση σε κάποιον ότι ο θεολογικός διάλογος προχωρεί με δυσκολία. Η αλήθεια είναι ότι ο ρυθμός του συνδέεται με την πολυπλοκότητα των θεμάτων που είναι υπό συζήτηση, τα οποία απαιτούν εξαιρετικές ακαδημαϊκές προσπάθειες, προβληματισμό και αμοιβαία ανοίγματα. Καλούμαστε να συνεχίσουμε αυτό το ταξίδι μαζί σε πνεύμα φιλανθρωπίας, ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να μας φωτίσει και να μας εμπνεύσει, με τη βεβαιότητα ότι επιθυμεί να μας οδηγήσει στην πλήρη εκπλήρωση της θέλησης του Χριστού: ότι όλοι πρέπει να είναι ένας».

«Σε ένα ιστορικό πλαίσιο βίας, αδιαφορίας και εγωισμού, πολλοί άνδρες και γυναίκες της εποχής μας αισθάνονται χαμένοι. Ωστόσο, με την κοινή μας μαρτυρία της αλήθειας του Ευαγγελίου, μπορούμε να βοηθήσουμε την ανθρωπότητα της εποχής μας να ανακαλύψει και πάλι την οδό που οδηγεί στην αλήθεια . Η αναζήτηση της αλήθειας συμπίπτει πάντα με την αναζήτηση της δικαιοσύνης και της ειρήνης, και είναι μεγάλη η χαρά μου που διαπίστωσα την τεράστια προσπάθεια που κάνει ο Παναγιώτατος Βαρθολομαίος σε αυτό τον τομέα», τόνισε ο Πάπας της Ρώμης Βενέδικτος 16ος.

Κατέληξε υπενθυμίζοντας πως, ακολουθώντας το παράδειγμα του προκατόχου του οσίου Ιωάννη Παύλου Β ‘, έχει προσκαλέσει τους Χριστιανούς αδελφούς μας, λειτουργούς άλλων θρησκευτικών παραδόσεων του κόσμου και ηγετικές φυσιογνωμίες του πολιτισμού και της επιστήμης να έρθουν μαζί μου στην Ασίζη, στην Ιταλία, στις 27 Οκτωβρίου για μια ημέρα προβληματισμού, διαλόγου και προσευχής για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στον κόσμο. Το θέμα της συνάντησης θα είναι: «Προσκυνητές στην αλήθεια. Προσκυνητές στην Ειρήνη». Περπατώντας μαζί στους δρόμους της πόλης του Αγίου Φραγκίσκου θα είναι ένα σημάδι της θέλησής μας να συνεχίσουμε στις οδούς του διαλόγου και της αδελφοσύνης».

Η αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου παρακάθισε σε γεύμα που παρέθεσε ο Πάπας Βενέδικτος και είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

Την Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011, η πατριαρχική αντιπροσωπεία παρέστη στη Θεία Λειτουργία που τελέστηκε προεξάρχοντος του Πάπα Βενεδίκτου Ιστ’ στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, στη μνήμη των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Την ίδια ημέρα ο Πάπας εόρτασε την εξηκοστή επέτειο από την χειροτονία του σε ιερέα. Με τον Πάπα συνεόρτασαν σαράντα νέοι αρχιεπίσκοποι, στους οποίους έθεσε το ωμοφόριο.

Στην ομιλία του ο Πάπας χαιρέτησε και την αντιπροσωπεία που απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ευχαριστώντας τα μέλη της  «για την επίσκεψή τους με την ευκαιρία της εορτής των Αγίων Αποστόλων και προστατών της Ρώμης».

Η πατριαρχική αντιπροσωπεία συναντήθηκε επίσης με τον Καρδινάλιο Kurt Koch, επικεφαλή του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας καθώς επίσης και με τους Καρδιναλίους Peter Turkson, του Ποντιφικού Συμβουλίου για τη Δικαιοσύνη και την Ειρήνη, Jean-Louis Tauran, του Ποντιφικού Συμβουλίου για το Διαθρησκευτικό Διάλογο ενώ είχαν συναντήσεις με τους Πρέσβεις της Ελλάδος, της Τουρκίας και της Γαλλίας στην Αγία Έδρα.

Βλ. τις φωτογραφίες.

Βλ. το βίντεο.

ΠΡΩΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗ ΤΖΑΜΑΙΚΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

24 Μαΐου 2011

Κίνγκστον, Τζαμάικας – Συνεχίζεται η Οικουμενική Συνδιάσκεψη για την Ειρήνη, στο Κίνγκστον της Τζαμάικα, με θέμα το αγιογραφικό χωρίο «Δόξα ἐν ὑψίστοις θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη». Οι εργασίες της Συνδιάσκεψης, οι οποίες ξεκίνησαν την Τετάρτη 18 Μαΐου και ολοκληρώνονται στις 25 του τρέχοντος μηνός, περιλαμβάνουν τα εξής τέσσερα επιμέρους θέματα: 1. «Ειρήνη στην κοινότητα», 2. «Ειρήνη με τη γη», 3. «Ειρήνη στην αγορά» και 4. «Ειρήνη μεταξύ των λαών».

Η Κυριακή 22 Μαΐου 2011, είχε εκ των προτέρων καθοριστεί από την οργανωτική επιτροπή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και συμπεριλήφθη στο τελικό πρόγραμμα της Συνδιάσκεψης, ως ημέρα προσευχής για την Ειρήνη σε όλη την ανθρωπότητα. Μέσα στα πλαίσια του προγράμματος, οι εκκλησιαστικές αποστολές κλήθηκαν το πρωί της ημέρας αυτής να προσευχηθούν για την ειρήνη και την ευημερία του κόσμου.

Οι αντιπροσωπείες των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και άλλοι ορθόδοξοι σύνεδροι συμμετείχαν στη Θεία Λειτουργία, η οποία τελέστηκε στο παραχωρηθέν Παρεκκλήσιο του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που βρίσκεται πλησίον του χώρου διεξαγωγής των εργασιών της Συνδιάσκεψης.

Τη Θεία Λειτουργία τέλεσαν ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Κλάψης και ο Πατριαρχικός Διάκονος π. Νήφων.

Στο τέλος μίλησε στους εκκλησιαζόμενους Επισκόπους, κληρικούς και λαϊκούς θεολόγους και συνεργάτες του ΠΣΕ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σασίμων κ. Γεννάδιος, ο οποίος ηγείται της αποστολής του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο

Ο Μητροπολίτης Σασίμων κ. Γεννάδιος

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, αρχικά, στο νόημα της Κυριακής της Σαμαρείτιδος και το αναστάσιμο περιεχόμενο της περιόδου που ζει η Εκκλησία μας.

Ακολούθως, περιέγραψε το λόγο για τον οποίο όλοι οι παριστάμενοι βρέθηκαν στο Κίνγκστον της Τζαμάικα, ως εκπρόσωποι των κατά τόπους Εκκλησιών ή απλά μέλη της Διεθνούς Οικουμενικής Συνδιάσκεψης για την Ειρήνη, καθώς επίσης και τη σημασία της ειρήνης, ως δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο και ταυτόχρονα ως έκφραση του ανθρώπου στις καθημερινές του σχέσεις προς το συνάνθρωπο και κατ’ επέκταση προς ολόκληρη τη δημιουργία.

Καταλήγοντας, ο άγιος Σασίμων επισήμανε την αξία της ιερής συνάξεως των εκπρόσωπων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και τη συμμετοχή όλων στη Θεία Ευχαριστία, γεγονός το οποίο δηλώνει την ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Οι ορθόδοξοι σύνεδροι μετά την Θεία Λειτουργία

Οι ορθόδοξοι σύνεδροι μετά την Θεία Λειτουργία

Τέλος, δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει το ιστορικό γεγονός της τέλεσης, για πρώτη φορά, στην Τζαμάικα Ορθόδοξης λατρευτικής συνάξεως.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας και των άλλων λατρευτικών συναντήσεων των διαφόρων ομολογιών, όλοι οι σύνεδροι έλαβαν μέρος στην εκδήλωση της ολομέλειας, η οποία ήταν αφιερωμένη στην ειρήνη όλου του κόσμου. Βαρυσήμαντο γεγονός της εκδηλώσεως ήταν το επίκαιρο μήνυμα της Α.Θ.Π. τού Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Το μήνυμα του Παναγιωτάτου, το οποίο παρουσιάστηκε στην αίθουσα οπτικοακουστικών μέσων, παρακολούθησαν πέραν των χιλίων συνέδροι και άλλοι φιλοξενούμένοι στην πανηγυρική και ιστορική αυτή εκδήλωση.

Οι εργασίες συνεχίζονται τη Δευτέρα 23 Μαΐου, τόσο στην ολομέλεια όσο και στις παράλληλες αίθουσες – εργαστήρια. Την Τρίτη 24 Μαΐου οι σύνεδροι θα ασχοληθούν με την επεξεργασία του τελικού μηνύματος της Συνδιάσκεψης, το οποίο μήνυμα, το απόγευμα της ίδιας ημέρας, θα εγκριθεί και θα δοθεί στη δημοσιότητα.

Σημειώνεται ότι στην αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου συμμετέχει ο βοηθός επίσκοπος της Μητροπόλεως Βελγίου, Επίσκοπος Σινώπης κ. Αθηναγόρας.

(τοῦ Μιχαήλ Σπύρου, Θεολόγου ἐκ της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Κύπρου).

Βλ. τις φωτογραφίες της Συνδιάσκεψης.

Τα μέλη της Πατριαρχικής Αντιπροσωπείας

.

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΜΗΤΡ. ΒΡΥΟΥΛΩΝ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ

13 Μαΐου 2011

ΗΠΑ – Εκοιμήθη στις 9 Μαϊου 2011, ύστερα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο, ο Μητροπολίτης Βρυούλων Επιφάνιος, πρώην Ισπανίας και Πορτογαλίας. Η εξόδιος Ακολουθία του Μακαριστού Ιεράρχου θα ψαλλεί το ερχόμενο Σάββατο, 14 Μαϊου 2011, στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Ithaca Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με το επίσημο βιογραφίκό του “ο Μητροπολίτης Bρυούλων, υπέρτιμος και έξαρχος Ερυθραίας, Επιφάνιος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Περιάλας) εγεννήθη εν Ithaca Νέας Υόρκης Η.Π.Α., το έτος 1935. Εσπούδασεν αρχικώς εις το Πανεπιστήμιον Cornell της Νέας Υόρκης (1952), και εν συνεχεία εις την Θεολογικήν Σχολήν του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης (1959). Ακολούθως επραγματοποίησεν ευρυτέρας σπουδάς εις τα Πανεπιστήμια Fordham (1960) και Syracuse Νέας Υόρκης (1962), εις το οποίον και εδίδαξεν ως Καθηγητής Επικοινωνίας του λόγου. Από του έτους 1967 εδίδαξεν επίσης εις το Πανεπιστήμιον Ithaca της Νέας Υόρκης, κατέχων την έδραν της Κλασσικής Ρητορείας και Τέχνης της Επικοινωνίας, ενώ μεταξύ των ετών 1972 και 1978 διετέλεσεν Αντιπρόεδρος του ως άνω Πανεπιστημίου. Διάκονος και Πρεσβύτερος εχειροτονήθη το 1984, λαβών το οφφίκιον του Αρχιμανδρίτου το επόμενον έτος. Υπηρέτησεν εις διαφόρους Ενορίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, όπου διεκρίθη δια τον ζήλον και την αγάπην του, κυρίως δια την νεολαίαν. Το έτος 1996 παρητήθη των ακαδημαϊκών του καθηκόντων και εδραστηριοποιήθη εις τον τομέα της εξωτερικής Ιεραποστολής, διακονήσας εν Χονγκ Κονγκ και Φιλιππίναις Νήσοις. Κατά την συνεδρίαν της Αγίας και Ιεράς Συνόδου της 12ης Απριλίου 2003, προτάσει της Α. Θ. Παναγιότητος, εξελέγη παμψηφεί Μητροπολίτης της νεοσυστάτου Ιεράς Μητροπόλεως Ισπανίας και Πορτογαλίας, χειροτονηθείς εις Επίσκοπον την Κυριακήν του Θωμά, 4ην Μαΐου, εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ του Αγίου Γεωργίου. Την 7ην Ιουνίου 2003 ενεθρονίσθη εις τον Ιερόν Καθεδρικόν Ναόν των Αγίων Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου και Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου Μαδρίτης και κατέστη πρώτος κανονικός ποιμενάρχης της Ιεράς Μητροπόλεως Ισπανίας και Πορτογαλίας. Την 30ην Απριλίου 2007, εξελέγη Μητροπολίτης Βρυούλων”.

ΒΙΝΤΕΟ: Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ

27 Ἀπριλίου 2011

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ

Δεῖτε ἐδῶ τὸ βίντεο.

© Φωτογραφία: Ν. Μαγγίνα.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞIΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

22 Ἀπριλίου 2011

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Καὶ πάλιν μετὰ χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἀπευθύνομεν πρὸς ὑμᾶς τὸν χαρμόσυνον καὶ πλήρη ἐλπίδων χαιρετισμὸν “Χριστός Ἀνέστη”!

Αἱ συγκυρίαι καὶ τὰ γεγονότα τῆς συγχρόνου ἐποχῆς φαίνονται μὴ δικαιολογοῦντα τὸ χαρμόσυνον τοῦ χαιρετισμοῦ μας. Αἱ συντελεσθεῖσαι ἤδη φυσικαὶ καταστροφαὶ ἐκ τῶν σεισμικῶν δονήσεων καὶ τῶν θαλασσίων ὑπερκυμάτων  καὶ αἱ ἐπαπειλούμεναι τοιαῦται ἐκ τῆς πιθανολογουμένης ἐκρήξεως τῶν πυρηνικῶν ἐργοστασίων, ἀλλὰ καὶ αἱ ἀνθρωποθυσίαι ἐκ τῶν πολεμικῶν συρράξεων καὶ τῶν τρομοκρατικῶν ἐνεργειῶν, ἐμφανίζουν τὸν κόσμον μας δεινῶς πληγωμένον καὶ σφαδάζοντα ὑπὸ τὴν πίεσιν φυσικῶν καὶ πνευματικῶν κακῶν δυνάμεων.

Ἐν τούτοις, ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονὸς ἀληθινὸν καὶ παρέχει εἰς τοὺς πιστοὺς χριστιανοὺς τὴν βεβαιότητα καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τὴν δυνατότητα τῆς ὑπερβάσεως τῶν δυσμενῶν ἐπακολούθων τῶν φυσικῶν καταστροφῶν καὶ τῶν ψυχικῶν ἐκτροπῶν.

Ἡ φύσις ἐπαναστατεῖ ὅταν ἡ ὑπερφίαλος ἀνθρωπίνη διάνοια ἀποπειρᾶται νὰ τιθασεύσῃ τὰς ἀπειρομεγέθεις δυνάμεις τὰς ὁποίας ἔχει ἐμπερικλείσει ὁ Δημιουργὸς εἰς τὰ φαινομενικῶς ἀσήμαντα εἰς ὄγκον καὶ ἀδρανῆ στοιχεῖα της. Θεωροῦντες πνευματικῶς τὰ δυσμενῆ φυσικὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα πλήττουν τὸν πλανήτην μας ἐπανειλημμένως καὶ διαδοχικῶς κατὰ τοὺς ἐσχάτους τούτους καιρούς, πλησιάζομεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἀπόψεως ὅτι ταῦτα δὲν εἶναι ἀνεξάρτητα τῆς πνευματικῆς ἐκτροπῆς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Τὰ σημεῖα τῆς ἐκτροπῆς, ὅπως ἡ πλεονεξία, ἡ ἀπληστία, ἡ ἀκόρεστος ἐπιθυμία τοῦ πλούτου ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἀδιαφορίαν διὰ τὴν πτωχείαν τῶν πολλῶν τὴν ὁποίαν συνεπιφέρει ὁ ὑπέρμετρος πλουτισμὸς τῶν ὀλίγων, δὲν φαίνονται διὰ τοὺς φυσικοὺς ἐπιστήμονας νὰ ἔχουν σχέσιν πρὸς τὰ φυσικὰ γεγονότα. Ἐν τούτοις, διὰ τὸν πνευματικῶς ἐρευνῶντα τὸ θέμα, ἡ ἁμαρτία διαταράσσει ὄχι μόνον τὴν ἁρμονίαν τῶν πνευματικῶν σχέσεων ἀλλὰ καὶ τῶν φυσικῶν. Ὑπάρχει μυστικὴ σχέσις μεταξὺ τοῦ ἠθικοῦ κακοῦ καὶ τοῦ φυσικοῦ κακοῦ καὶ ἐάν θέλωμεν νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὸ δεύτερον, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀρνηθῶμεν τὸ πρῶτον.

Ὁ Ἀναστὰς Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ νέος ἄνθρωπος καὶ Θεός, ἀποτελεῖ τὸ πρότυπον τῆς εὐεργετικῆς ἐπιρροῆς τοῦ ἁγίου εἰς τὸν φυσικὸν κόσμον. Ἐθεράπευε τὰς φυσικὰς καὶ πνευματικὰς νόσους καὶ διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ ταυτοχρόνως ἐγαλήνευσε καὶ τὴν τεταραγμένην θάλασσαν καὶ ἐπολλαπλασίασε τοὺς πέντε ἄρτους εἰς χορτασμὸν πεντάκις χιλίων ἀνδρῶν, συνδυάζων οὕτω τὴν ἀποκατάστασιν τῆς πνευματικῆς καὶ τῆς φυσικῆς ἁρμονίας. Ἐὰν θέλωμεν εἰς τὰς παρούσας δυσμενεῖς φυσικῶς καὶ πολιτικῶς καταστάσεις νὰ ἐπιδράσωμεν εὐμενῶς, δὲν ἔχομεν ἄλλην ὁδὸν ἀπὸ τὴν πίστιν εἰς τὸν Ἀναστάντα Χριστὸν καὶ ἀπὸ τὴν τήρησιν τῶν σωτηριωδῶν διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐντολῶν Του.

Ὁ Χριστὸς ἀνέστη καὶ συνανέστησε τὸ τέλειον ἦθος τοῦ ἀμαυρώσαντος αὐτὸ ἀνθρώπου, γενόμενος πρωτότοκος καὶ πρωτοπόρος εἰς τὴν ἀναγέννησιν τοῦ κόσμου, τῶν ἀνθρώπων καὶ τῆς φύσεως. Τὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως δὲν εἶναι κενὸν οὐσιαστικῆς ἐπιρροῆς εἰς τὴν ποιότητα τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς καὶ τῆς εὐρύθμου λειτουργίας τῆς φύσεως. Ὅσον πληρέστερον καὶ βαθύτερον θὰ βιώσωμεν τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὰ βάθη τῶν καρδιῶν μας, τόσον εὐεργετικωτέρα θὰ εἶναι ἡ ἐπιρροὴ τῆς ὑπάρξεώς μας εἰς τὴν ὅλην ἀνθρωπότητα καὶ εἰς τὸν φυσικὸν κόσμον. Αἱ φυσικαὶ ἐπιστῆμαι ἴσως δὲν ἔχουν ἀκόμη ἐπισημάνει τὴν σχέσιν αὐτὴν μεταξὺ ἀναγεννήσεως τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἀνακαινίσεως τῆς φύσεως, ἀλλὰ ἡ πεῖρα τῶν ἁγίων, ἡ ὁποία εἴθε νὰ εἶναι καὶ ἰδική μας πεῖρα, διαβεβαιοῖ ὅτι εἶναι ἐμπειρικῶς διαπιστωμένον ὅτι ὄντως ὁ ἀναγεννημένος ἐν Χριστῷ ἄνθρωπος ἀποκαθιστᾷ τὴν διατεταραγμένην ἐκ τῆς ἁμαρτίας ἁρμονίαν τῶν φυσικῶν φαινομένων. Ὁ ἅγιος ἐν Χριστῷ μετακινεῖ ὄρη ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ ὁ κακὸς καὶ ἀντίθεος ἄνθρωπος μετακινεῖ ἐδάφη καὶ ὑψώνει κύματα ὑπερμεγέθη ἐπὶ κακῷ.

Εἴθε νὰ προσεγγίσωμεν πρὸς τὴν ἁγιότητα τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ ἵνα διὰ τῆς χάριτος Αὐτοῦ γαληνεύσωμεν τὰ φυσικὰ καὶ ἠθικὰ κύματα τὰ ὁποῖα πλήττουν τὸν σύγχρονον κόσμον μας.

Ἡ χάρις τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά. Γένοιτο.

Ἅγιον Πάσχα 2011
+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Bαρθολομαῖος
διάπυρος πρὸς Χριστὸν Ἀναστάντα
εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ

20 Μαρτίου 2011

Κωνσταντινούπολις – Ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 19ης Μαρτίου, ἐν συγχοροστασίᾳ μετά τοῦ ἄρτι χειροτονηθέντος Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι Ἱεράρχαι ἐντεῦθεν τε καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅμιλοι μαθητῶν καί ἄλλοι προσκυνηταί. Ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἐδέσσης καί Πέλλης κ. Ἰωήλ καί ὁ Πατριάρχης, ὁ Ὁποῖος καί καλωσώρισε διά πατρικῶν λόγων τούς προσελθόντας μαθητάς καί λοιπούς πιστούς.

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΡΟΥΣΗΣ κ. ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ

Τήν ἑπομένην, Κυριακήν Β’ τῶν Νηστειῶν, προέστη τῆς ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ τελεσθείσης Πατριαρχικῆς καί πολυαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας, καθ’ ἥν ἐτελέσθη καί ἡ εἰς Ἀρχιερέα χειροτονία τοῦ Θεοφιλ. Ἐψηφισμένου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, ἀνταλλαγεισῶν ὁμιλιῶν μεταξύ τοῦ Πατριάρχου καί τοῦ νεοχειροτονηθέντος, ἐκφράσαντος τήν υἱϊκήν του εὐγνωμοσύνην διά τήν προσγενομένην αὐτῷ τιμήν. Μετά τῆς Α.Θ.Παναγιότητος συνελειτούργησαν οἱ Σεβ. Ἱεράρχαι Τρανουπόλεως κ. Γερμανός, Κρήτης κ. Εἰρηναῖος, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, Σασίμων κ. Γεννάδιος, Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἑορδαίας κ. Θεόκλητος, Ἰκονίου κ. Θεόληπτος, Βεροίας καί Ἀλεξανδρέττας κ. Παῦλος, Βολοκολάμσκ κ. Ἱλαρίων, Καμερούν κ. Γρηγόριος, Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς κ. Ἡσαΐας καί Μπελάϋα Τσερκώφ καί Μπογκουσλάβ κ. Μητροφάνης.

Ἐκκλησιάσθησαν ὁ Μακ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, μετά τῆς τιμίας συνοδείας αὐτοῦ, οἱ Σεβ. Ἱεράρχαι Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος, Γέρων Δέρκων κ. Κωνσταντῖνος, Πέργης κ. Εὐάγγελος, Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανός, Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλος, Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος, Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος, Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, Σεβαστείας κ. Δημήτριος, ὁ ἐν Δυτικῇ Εὐρώπῃ Μητροπολίτης κ. Ἀβραάμ τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας, Ἱεραπύτνης καί Σητείας κ. Εὐγένιος, Ξάνθης κ. Παντελεήμων, Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγος, Ἐδέσσης καί Πέλλης κ. Ἰωήλ, Πατρῶν κ. Χρυσόστομος, Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Εὐγένιος, Κυδωνίας καί Ἀποκορώνου κ. Δαμασκηνός, οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Ἀρίστης κ. Βασίλειος, Λεύκης κ. Εὐμένιος, Κάρας κ. Γατάς, Ἀβύδου κ. Κύριλλος καί Khornabuji καί Herety καί κ. Μελχισεδέκ, Κληρικοί καί Μοναχαί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ Ἐξοχ. κ.κ. Νικόλαος Σηφουνάκης, Ἀναπληρωτής Ὑπουργός Περιβάλλοντος, Ἐνεργείας και Κλιματικῆς Ἀλλαγῆς, Πέτρος Εὐθυμίου, πρώην Ὑπουργός καί Πρόεδρος τοῦ ΟΑΣΕ, Φώτιος Ξύδας, Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Ἀγκύρᾳ, καί Γεώργιος Πουκαμισᾶς, Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Βουκουρεστίῳ, οἱ Ἐντιμ. Γενικοί Πρόξενοι ἐνταῦθα κ. κ. Βασίλειος Μπορνόβας, τῆς Ἑλλάδος, Alexey Erkhov, τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας, Bohdan Yaremenko, τῆς Οὐκρανίας, οἱ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Σαπουντζῆς καί κ. Ἀθανάσιος Ἀστρακᾶς Πρόξενοι τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ἄλλοι ἐπίσημοι, ὁ Ἐντιμ. κ. Βασίλειος Λαμπρινιάδης, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Νάντιας, γονεῖς τοῦ νεοχειροτονηθέντος, συγγενεῖς καί οἰκεῖοι αὐτοῦ, ὡς καί πλῆθος πιστῶν ἐντεῦθεν τε καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Παρέστη ὡσαύτως καί ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος κ. Antonio Lucibello, Νούντσιος τοῦ Βατικανοῦ ἐν Ἀγκύρᾳ.

Ὁ νεοχειροτονηθείς Σεβ. Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος ἀνελθών εἰς τόν Θρόνον, ἐτέλεσε τήν ἀπόλυσιν, εὐλογήσας τούς πιστούς καί ἐν συνεχείᾳ διένειμε τό ἀντίδωρον, δεχθείς τάς εὐχάς καί τά συγχαρητήρια τῶν συγγενῶν καί οἰκείων αὐτοῦ, ὡς καί τῶν προσελθόντων πιστῶν.

Ἐπηκολούθησε δεξίωσις καθ’ἥν ὡμίλησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Καμερούν κ. Γρηγόριος καί Βολοκολάμσκ κ. Ἱλαρίων, διαβιβάσαντες τάς εὐχάς τῶν Προκαθημένων αὐτῶν, καί ὁ Ἐξοχ. κ. Φώτιος Ξύδας.  Τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας παρετέθη ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου δεῖπνον ἐν τῶ ἑστιατορίῳ «Divan Kuruçeşme».

«Εξελέγης και χειροτονείσαι σήμερον εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ, εν τω οποίω «συνήχθησαν πολλοί, ώστε μηκέτι χωρείν μηδέ τα προς την θύραν» (Μαρκ. 2, 2). Χειροτονείσαι Μητροπολίτης Προύσης, μιας των διακεκριμένων Επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου, όμως και αυτής αποτελούσης σήμερον μέρος της «Δακρυσμένης Μικρασίας» που δεν έχει ψάλτη ουδέ παπά. Αλλ’ όχι δια πάντα, όχι εις το διηνεκές. Η ευρωπαϊκή προοπτική και πορεία της Τουρκίας, την οποίαν πλειστάκις ανεπιφυλάκτως υπεστηρίξαμεν εις διάφορα διεθνή φόρα, δίδει βασίμους ελπίδας ότι και ως προς τούτο αλλαγαί θα γίνουν. Και θα κτυπήσουν σήμαντρα που τώρα είναι σιωπηλά και συ θα ημπορής να μεταβαίνης εις τα «ήρεμα τοπία με τα ελαιόδενδρα της γης της Βιθυνίας», της οποίας Βιθυνίας υπέρτιμος και έξαρχος είσαι πλέον από της σήμερον – και ταύτα πάντα διότι «εξουσίαν έχει ο υιός του ανθρώπου επί της γης», όπως ηκούσαμεν εις το ευαγγελικόν ανάγνωσμα», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απευθυνόμενος στο νέο Μητροπολίτη λίγο πριν να τον χειροτονήσει.

«Ο συμπροσευχόμενος σήμερον Μακ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος και φίλτατος εν Χριστώ αδελφός κ. Ιερώνυμος γράφει εις πρόσφατον κείμενόν του ότι η πόλις αυτή, η Κωνσταντινούπολις, «δεν είναι μόνο παρελθόν, είναι και παρόν και κυρίως το μέλλον», είναι η πόλις του μέλλοντος από απόψεως κυρίως πνευματικής. Και συνεχίζει: «Η Κωνσταντινούπολη, χάρη στην παράδοση που διασώζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έχει όλες τις προϋποθέσεις να δώσει το όραμα σε έναν κόσμο που καταρρέει». Σας ευχαριστούμεν, Μακαριώτατε, δι αὐτήν την προοπτικήν, δι αὐτήν την αισιοδοξίαν, δι αὐτό το όραμα («ω Πόλη, εφτάλοφο όραμα», θα έλεγεν ο Κωστής Παλαμάς). Και επειδή αυτά είναι τα πιστεύματα και τα βιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αυτό συντηρεί και εκφράζει την καθολικότητα και οικουμενικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και κρατεί ζωντανήν την πίστιν και αδούλωτον το φρόνημα του Γένους, εν εσωτερική ελευθερία, ο,τι και αν συμβαίνει γύρω του. «Το Φανάρι σηκώνει το σταυρό της ιστορίας του και η θυσία του δεν έχει επί ματαίω συντελεσθή». «Στο βράχο της υπομονής προσμένουμε το θαύμα», λέγει ο ποιητής. Εμείς εδώ δεν προσμένουμε το θαύμα, το ζούμε καθημερινώς, δι αυτό και είμεθα «και επί τοις δεινοίς ευέλπιδες» (Θουκυδίδης). Και έρχεται ο Μακαριώτατος να ενισχύση με τους λόγους του που ηκούσαμεν, αλλά και με την αγάπην του, την ελπίδα μας αυτήν και το αγωνιστικόν φρόνημά μας, συμμεριζόμενος και ο ίδιος το θαύμα που βιώνομεν εδώ εις «την εκλαμπροτάτην και περίφημον ταύτην πόλιν και πατρίδα ημών και βασιλεύουσαν των πόλεων», όπως την περιγράφει ο τελευταίος Χριστιανός αυτοκράτωρ της» σημείωσε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρόσθεσε: «Από αυτήν την πόλιν, λοιπόν, «το καύχημα πάσι τοις ούσιν υπό την του ηλίου ανατολήν», θα εκπορεύεται η διακονία σου, Θεοφιλέστατε Εψηφισμένε, προς τους εγγύς και τους μακράν, όπου θα ορίζη εκάστοτε η Μήτηρ Εκκλησία κατά τας ανάγκας αυτής και των τέκνων της. Και βεβαίως θα εκπληρώνης την διακονίαν σου με τα προσόντα και τα εφόδιά σου που ανεφέραμεν, αλλά, δια να είναι αύτη ευάρεστος τω Θεώ και ευπρόσδεκτος τοις ανθρώποις, να την επιτελής και με ιλαρότητα, με σεμνότητα, με ήθος, με ταπείνωσιν, με καρδιά, διότι «δεν βλέπουμε καλά παρά με την καρδιά. Το ουσιώδες είναι αόρατο για τα μάτια». Έτσι μας συμβουλεύει ο Μικρός Πρίγκηψ. Και είναι καλόν, είναι χρήσιμον, να ακούμε ενίοτε και τους μικρούς! Να έχης πρότυπόν σου τον σήμερον εορταζόμενον μέγαν βυζαντινόν θεολόγον, τον θεόσοφον Παλαμάν, τον οποίον εχαρακτήριζε «το μεθ ὑπερβολῆς πράον και ταπεινόν, το προς τας επερχομένας εκάστοτε δυσχερείας καρτερικόν και μεγαλόψυχον, το πάσης ηδονής και κενοδοξίας ανώτερον, το της καρτερίας ήρεμόν τε και γαληνόν, και αεί χαρίεν», κατά τον ιερόν Συναξαριστήν».

 

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΛΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΜΑΔΥΤΟΥ κ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Ἐντός πανηγυρικῆς ἀτμοσφαίρας καί μετ’ ἐκκλησιαστικῆς ἱεροπρεπείας καί τάξεως ἑωρτάσθη ἐν τῇ Ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίᾳ ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 12ης  Μαρτίου, καθ’ὅν παρέστησαν συμπροσευχόμενοι 50μελής ὅμιλος Ἐκπαιδευτικῶν ἐκ Χαλκιδικῆς, ὑπό τήν ἡγεσίαν  τοῦ Πανσοιολ.  Ἀρχιμανδρίτου κ. Χρυσοστόμου Μαϊδώνη, Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου, καί ὅμιλοι μαθητῶν ἐκ τοῦ 34ου Δημοτικοῦ Σχολείου Θεσσαλονίκης, ἐκ τοῦ 5ου Γενικοῦ Λυκείου Τρικάλων, ἐκ τοῦ Δημοτικοῦ Πειραματικοῦ Σχολείου Θεσσαλονίκης,  ἐκ τοῦ 5ου Δημοτικοῦ σχολείου Διδυμοτείχου, μετά γονέων καί παλαιῶν ἀποφοίτων, ἐκ τοῦ 1ου Γενικοῦ Λυκείου Σπάρτης, ἐκ τοῦ Γενικοῦ Λυκείου Ἀταλάντης, ὡς καί ἐκ Σερρῶν,  πρός οὕς ὁ Πατριάρχης ὡμίλησε καταλλήλως.

Τήν ἑπομένην, Κυριακήν, 13ην ἰδίου, ἡ Α.Θ.Παναγιότης, προεξῆρχε τῆς εἰθισμένης Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Θείας Λειτουργίας, καθ’ ἥν ἐτέλεσε τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν τοῦ Θεοφιλ. Ἐψηφισμένου Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβ. καί Πανιερ.  Ἱεραρχῶν Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανοῦ, Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κυρίλλου, Πριγκηποννήσων κ. Ἰακώβου, Γεράσων κ. Θεοφάνους, Μυτιλήνης κ. Ἰακώβου, Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου, Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνος, Σεβαστείας κ. Δημητρίου, Ἀρκαδίας κ. Βασιλείου, Μύρων κ. Χρυσοστόμου, Ἰκονίου κ. Θεολήπτου, καί Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέου.

Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Δέρκων κ. Κωνσταντῖνος , Πέργης κ. Εὐάγγελος, Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος καί Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Συνάδων κ. Διονύσιος καί Ἀβύδου κ. Κύριλλος, ὁ Θεοφιλ. Ἐψηφισμένος Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, ὁ Πανοσιολ. Ἀρχι- μανδρίτης κ. Νεκτάριος Σελαλματζίδης, Ἐπίτροπος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν τῇ Πόλει, Κληρικοί καί Μοναχαί, ὁ Ἐντιμολ. κ. Ὀδυσσεύς Σασαγιάννης, Ἄρχων Πρωτέκδικος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας-Πρόεδρος τῆς ἐν Ἀθήναις Ἀδελφότητος Ὀφφικιάλων τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας «Παναγία ἡ Παμμακάριστος», ἡ Ἐξοχ. κ. Φώφη Γεννηματᾶ, Ἀναπλ. Ὑπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μαθήσεως καί Θρησκευμάτων τῆς Ἑλλάδος, ἐκ μέρους τῆς Ἐντίμου Κυβερνήσεως αὐτῆς, ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, Γεν. Γραμματεύς τοῦ Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας Μαύρης Θαλάσσης («ΟΣΕΠ»), οἱ Ἐντιμ. Γενικοί Πρόξενοι ἐνταῦθα κ. Βασίλειος Μπορνόβας, τῆς Ἑλλάδος, καί κ. Miroslav Prcović, τῆς Σερβίας, ὁ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Σαπουντζῆς, Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ἡ Εὐγεν. κ. Βασιλική Τζότζολα, Ἀναπληρωτής Ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος «Νέα Δημοκρατία», ἡ Ἐξοχ. κ. Φάνη Πάλλη Πετραλιᾶ, πρῴην Ὑπουργός, ἡ Εὐγεν. κ. Χαρίκλεια Οὐσουλτζόγλου Γεωργιάδη, Δήμαρχος Βεροίας, ἄλλοι ἐπίσημοι, ὁ Ἐντιμ. κ. Ἀπόστολος Ντινίδης, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Ὄλγας, σεβαστοί γονεῖς τοῦ νεοχειροτονηθέντος, συγγενεῖς καί οἰκεῖοι αὐτοῦ, παράγοντες τῆς ἐνταῦθα Ὁμογενείας, ὡς καί πλῆθος πιστῶν ἐντεῦθεν τε καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Ὁ νεοχειροτονηθείς Σεβ. Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος, ἀνελθών εἰς τόν Θρόνον, ἐτέλεσε τήν ἀπόλυσιν, εὐλογήσας τούς πιστούς, ἐν συνεχείᾳ δέ ὁ Πατριάρχης μετά τῶν συλλειτουργησάντων Αὐτῷ ἁγίων Ἀρχιερέων ἀνέγνωσαν τό εἰθισμένον Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν μακαρίων ψυχῶν πάντων τῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων ἐν αὐτῇ.

Ἐπηκολούθησεν ἡ λιτάνευσις τῶν ἱερῶν εἰκόνων, προεξάρχοντος τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν, ἐν πομπῇ μετά τῶν Σεβ. Ἀρχιερέων, ἐν τῷ τέλει τῆς ὁποίας ὁ Πατριάρχης  ηὐλόγησεν ἀπό τοῦ ἐξώστου τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου τούς ἐκκλησιασθέντας πιστούς.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ νεοχειροτονηθείς Σεβ. Ἱεράρχης διένειμε τό ἀντίδωρον καί ἐδέξατο τάς συγχαρητηρίους εὐχάς τῶν οἰκείων αὐτοῦ καί πάντων τῶν προσελθόντων πιστῶν.

Κατά τήν ἐπακολουθήσασαν δεξίωσιν ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου, ὡμίλησαν ὁ νεοχειροτονηθείς, ἐκφράσας τήν εὐγνωμοσύνην καί τάς υἱϊκάς αὐτοῦ εὐχαριστίας πρός τε τόν Πατριάρχην καί πρός τήν περί Αὐτόν Ἁγίαν καί Ἱεράν Σύνοδον διά τήν προσγενομένην αὐτῷ τιμήν, καί ὁ Πατριάρχης, συγχαρείς τῷ νεοχειροτονηθέντι καί εὐχηθείς αὐτῷ τήν ἀπό Θεοῦ ἐνίσχυσιν.

Τήν μεσημβρίαν παρετέθη ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου  ἐπίσημον γεῦμα ἐν τῷ ἐν Γαλατᾷ ἑστιατορίῳ «Liman», τό ὁποῖον ηὐλόγησεν ὁ Πατριάρχης.

Τό ἑσπέρας, ἐδόθη ἐν τῇ ἐν Beşiktaş αἰθούσῃ ἐκδηλώσεων τοῦ Selenium Plaza  συναυλία ὑπό τῆς Ὀρχήστρας Συγχρόνου Μουσικῆς τῆς Ἑλληνικῆς Ραδιοφωνίας-Τηλεοράσεως («ΕΡΤ») καί τοῦ μουσικοῦ συγκροτήματος ἐν Χορδαῖς, τῇ συμμετοχῇ τῆς Εὐγεν. ᾀοιδοῦ κ. Γλυκερίας, παρέστησαν δέ πλεῖστοι ὅσοι προσκεκλημένοι τῆς Α. Θ. Παναγιότητος καί τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκ τοῦ θρησκευτι- κοῦ, διπλωματικοῦ, καλλιτεχνικοῦ, δημοσιογραφικοῦ καί ἐπιχειρηματικοῦ κόσμου τῆς πόλεως ἡμῶν, ὡς καί ἐκ τῆς ἐνταῦθα ὁμογενείας, καί ἐξ Ἑλλάδος. Ἐν τῷ τέλει τῆς συναυλίας, ὁ Πατριάρχης κατέκλεισε διά καταλλήλου ὁμιλίας.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, κατά τόν Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν τῆς αὐτῆς ἡμέρας.

 

Βλ. τις φωτογραφίες.

Η ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΜΙΣΣΟΥ ΚΥΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

14 Μαρτίου 2011

Κωνσταντινούπολις – Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών έπειτα από αποφασιστική μάχη με τον καρκίνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας 13 Μαρτίου και ενώ γιόρταζε την 28η επέτειο της χειροτονίας του σε Επίσκοπο ο Μητροπολίτης Αμισσού Νικόλαος, πνευματικός ηγέτης των Ορθόδοξων Καρπαθορώσων των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο όρισε ως τοποτηρητή τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ο οποίος και θα προστεί της Νεκρώσιμης Ακολουθίας αύριο Παρασκευή 18 Μαρτίου στον Καθεδρικό Ναό των Καρπαθορώσων του Σωτήρος Χριστού στην πόλη Τζόνσταουν της Πενσιλβάνιας καθώς επίσης και στον ενταφιασμό του μεταστάντος τη Δευτέρα 21 Μαρτίου στην πόλη Περθ Αμπόι (Perth Amboy) της Νέας Ιερσέης όπου είχε γεννηθεί και ανατραφεί ο αείμνηστος ιεράρχης από γονείς μετανάστες. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο εισήλθε στη Θεολογική Σχολή του Σωτήρος Χριστού στην πόλη Τζόνσταουν της Πενσιλβάνιας. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στις 11 Φεβρουαρίου 1959 από τον επίσκοπο Ορέστη. Το 1962 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε επί ένα έτος στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου έμαθε και την ελληνική γλώσσα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ο αείμνηστος Πατριάρχης Αθηναγόρας του ανέθεσε την ποιμαντική φροντίδα της μεγάλης τότε Σλαβικής Ορθόδοξης κοινότητας που υπήρχε στην περιφέρεια του Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Ευρισκόμενος στη Χάλκη επισκέφθηκε το Αγιο Ορος και τους Αγίους Τόπους στα Ιεροσόλυμα. Οταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Youngstown του Οχάιο, ενώ το 1983 εκλέχτηκε βοηθός Επίσκοπος και χειροτονήθηκε από τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο. Το 1984 έπειτα από τον θάνατο του Επισκόπου Ιωάννη (Μάρτιν) ο Νικόλαος έγινε κυρίαρχος Επίσκοπος στη διάρκεια Εκτακτης Κληρικολαϊκής Συνέλευσης, πράγμα το οποίο επικύρωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ενθρονίστηκε από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο στις 19 Απριλίου του 1985, ενώ το 1997 ανυψώθηκε σε Μητροπολίτη. Γνώριζε Σερβικά, Ρωσικά, Ουκρανικά, Σλοβακικά, Ελληνικά και Αγγλικά. Διετέλεσε μέλος της Μόνιμης Επιτροπής Κανονικών Επισκόπων Αμερικής, ενώ συμμετείχε στην πρώτη Συνέλευση Ορθοδόξων Επισκόπων Αμερικής και Καναδά στη Νέα Υόρκη το Μάιο του 2010. Διατηρούσε πνευματικούς δεσμούς με την Ελλάδα. Μετέβη στο νησί της Αίγινας, προσκύνησε τον τάφο του Αγίου Νεκταρίου, ενώ του δόθηκε και τεμάχιο του ιερού λειψάνου το οποίο κόμισε στην Επισκοπή του το οποίο προσκύνησαν οι πιστοί των 80 και πλέον κοινοτήτων που υπάρχουν ανά την Αμερική.

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Ἀμισσοῦ κυρός Νικόλαος

 

 

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Ἀμισσοῦ κ. Νικόλαος ἐγεννήθη εἰς Ν. Jersey τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς τήν 23ην Φεβρουαρίου τοῦ 1936. Ἐφοίτησεν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ Johntown. Ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος τήν 11η Ἰανουαρίου 1959 καί ὑπηρέτησεν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου Windber. Τό ἔτος 1952 παρηκολούθησε μαθήματα εἰς τήν Ἱ. Θεολογικήν Σχολήν τῆς Χάλκης θεραπεύων ἅμα καί τάς πνευματικάς ἀνάγκας τῶν Ὀρθοδόξων Σλαύων τοῦ Γαλατᾶ Κωνσταντινουπόλεως. Τό ἔτος 1963 διωρίσθη Διευθυντής τῆς Σχολῆς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί Προϊστάμενος τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς πόλεως Johnstown. Ἐν συνεχείᾳ ἐτοποθετήθη ἱερατικῶς Προϊστάμενος τῶν ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου Homer City, Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ Clymer καί Ἁγίου Νικολάου New York. Τό ἔτος 1983 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ἀμισσοῦ. Την 24ην Νοεμβρίου 1997 προήχθη εἰς Τιτουλάριον Μητροπολίτην. Ἤτο μέλος ἐκκλησιαστικῶν καί διαχριστιανικῶν ἐπιτροπῶν.

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

3 Μαρτίου 2011

Ἀριθμ. Πρωτ. 195

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ
ΕΠΙ ΤH ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ


+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

Ἀδελφοί καί τέκνα ἀγαπητά ἐν Κυρίῳ,

«Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τόν καλόν τῆς νηστείας ἀγῶνα.»[1], ἤ, καλύτερον, πάντοτε εὑρίσκεται ἀνοικτόν, ἀπό τότε πού ὁ Πανοικτίρμων Κύριος τῆς Δόξης ηὐδόκησε νά λάβῃ τήν ἀνθρωπίνην φύσιν. Ἔκτοτε καλεῖ διά τῆς Ἐκκλησίας Του κάθε ἄνθρωπον νά συμμετάσχῃ εἰς τάς ἀπείρους δωρεάς τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἰδιαιτέρως δέ κατά τήν εὐλογημένην ταύτην περίοδον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.


Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ ἄπειρος ἀγαθότης, ὁ ἐν Τριάδι προσκυνούμενος ἀληθινός Θεός ἡμῶν, ἀπό ἀγάπην καί μόνον ἐδημιούργησε τό ἀνθρώπινον γένος, διά νά καταστήσῃ τούς ἀνθρώπους, ὅσον εἶναι αὐτό δυνατόν εἰς τήν ἀνθρωπίνην φύσιν, κοινωνούς καί συμμετόχους τοῦ μεγαλείου τῆς θείας Δόξης Του. Αὐτός εἶναι ὁ ἀποκλειστικός σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου εἰς ἑκάστην  ἐποχήν. Πρός τήν πραγμάτωσιν δέ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ κατατείνει ὅλη ἡ ἁγία πνευματοφόρος παράδοσις τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, διδάσκουσα, διερμηνεύουσα καί προβάλλουσα ὅλον τό φάσμα τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τούς ποικίλους πνευματικούς ἀγῶνας, εἰς τούς ὁποίους ὀφείλει πάντοτε μέ γενναῖον φρόνημα νά προχωρῇ ὁ πιστός.

Κάθε Χριστιανός διά τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος λαμβάνει τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐάν ἀρχίσῃ κανείς μέ ὅλην του τήν διάθεσιν νά ἀγαπᾷ τόν Θεόν, τότε ἡ Χάρις δι’ ἀνερμηνεύτου τρόπου μεταδίδει εἰς αὐτόν ἐκ τοῦ πλούτου τῶν ἀγαθῶν της. Αὐτός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νά κρατήσῃ τήν ἐμπειρίαν αὐτῆς τῆς Χάριτος, προσπαθεῖ μέ πολλήν τήν  χαράν νά παραμερίσῃ ἐκ τῆς ψυχῆς του τά παρερχόμενα ἀγαθά τοῦ παρόντος αἰῶνος καί νά καταστήσῃ κτῆμα του τόν κεκρυμμένον θησαυρόν τῆς ἀληθινῆς Ζωῆς. Ἐκ τοῦ βαθμοῦ δέ εἰς τόν ὁποῖον προκόπτει ἡ ψυχή εἰς τόν πνευματικόν ἀγῶνα, ἐμφανίζει ἀντιστοίχως τό θεῖον  δῶρον τῆς Χάριτος, τήν κεκρυμμένην εἰς τά βάθη αὐτῆς  χρηστότητα τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία καί γίνεται ἀπλανής ὁδηγός εἰς τό πολυποίκιλον πνευματικόν ἀγώνισμα[2].

Αὐτός ὁ πνευματικός ἀγών εἶναι διαρκής διά κάθε πιστόν καί ὡς ἐκ τούτου χρειάζεται νά θέτῃ κανείς ἀρχήν κάθε ἡμέραν, κάθε στιγμήν. «Ἔφθασε καιρός, ἡ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχή, ἡ κατά δαιμόνων νίκη, ἡ πάνοπλος ἐγκράτεια, ἡ τῶν Ἀγγέλων εὐπρέπεια, ἡ πρός Θεόν παρρησία»[3]. Ὡς μία διαρκής ἀρχή τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως καί ἀνακαινίσεως τοῦ ἀνθρώπου εἶναι καί ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή. Διά τοῦτο καί ὁ ὑμνῳδός τοῦ Τριωδίου μᾶς προσανατολίζει ὀρθῶς πρός τό περιεχόμενόν της λέγων, ὅτι ἡ σωματική νηστεία διά τῆς ἀποχῆς τῶν τροφῶν, ἐάν δέν ἀκολουθῆται ἐκ τῆς καθαρότητος τῆς προερχομένης ἐκ τοῦ ἀγῶνος ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν παθῶν, δέν γίνεται ἀφορμή πρός βίου διόρθωσιν καί ὡς ψευδής μισεῖται ὑπό τοῦ Θεοῦ[4].

Ὁπωσδήποτε, τό νά δυνηθῇ ὁ ἄνθρωπος νά συγκεντρώσῃ τόν νοῦν του εἰς τήν ἐργασίαν τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καί νά τόν ἐπαναφέρῃ ἐκ τοῦ ἐμπαθοῦς διασκορπισμοῦ του εἰς τά κτίσματα, ἀποτελεῖ ἔργον κοπιῶδες καί πολυχρόνιον, ὅμως ἀπαραίτητον καί καθοριστικόν διά τήν πνευματικήν του ὑπόστασιν καί τήν ὅλην κοινωνικήν του ζωήν. Φαίνεται δέ ἡ ὁδός τῆς ἀρετῆς εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τήν ἀρχίζουν, σκληρά καί ὑπερβολικῶς δυσάρεστος, ὄχι ὅμως ἐπειδή εἶναι πράγματι τοιαύτη, ἀλλά διότι ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἔχει ἐθισθῆ νά συναναστρέφεται μέ τήν εὐκολίαν τῶν ἡδονῶν. Εἰς αὐτούς δέ οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν καί ὑπερέβησαν τό μέσον τῆς ὁδοῦ ἀποδεικνύεται εὐχάριστος καί ἄνετος[5].

Πολλοί κατά καιρούς ἀγνοοῦντες τό μέγα μυστήριον τῆς εὐσεβείας, θεωροῦν τήν Ὀρθόδοξον ἀσκητικήν Παράδοσιν ὡς ἐπαχθῆ καί ὁδηγοῦσαν τόν ἄνθρωπον εἰς τήν στέρησιν τῆς δημιουργικῆς φαντασίας, τῆς πρωτοτύπου πρωτοβουλίας, τῆς ἀπολαύσεως τῆς ζωῆς ἐν γένει καί τῆς ἐξ αὐτῆς προερχομένης χαρᾶς. Οὐδέν τούτου ψευδέστερον. Ὅλα ὅσα ἐδημιούργησεν ὁ Θεός, τά ἐδημιούργησε καλά λίαν καί μᾶς τά ἐδώρησε διά νά τά χαιρώμεθα καί νά τά ἀπολαμβάνωμεν καί νά γίνωνται ἀφορμή πρός διαρκῆ δοξολογίαν τοῦ Εὐεργέτου μας. Αἱ ἐντολαί δέ τοῦ Θεοῦ μᾶς ὁδηγοῦν καί μᾶς περιγράφουν τήν ὀρθήν χρῆσιν τῶν δωρεῶν Του, ὥστε, καί τό σῶμα μας καί ἡ φαντασία καί ὅλαι αἱ ψυχικαί μας δυνάμεις μεθ’ὅλων τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, νά ἀποβαίνουν κατ’ἀλήθειαν χαροποιοί καί εὐεργετικαί διά τήν ζωήν τοῦ ἀνθρώπου. Ἀντιθέτως, ἡ ἐγωϊστική, αὐτόνομος καί περιφρονητική πρός τόν σκοπόν τόν ὁποῖον ἔθεσεν ὁ Δημιουργός εἰς τά πλάσματά Του χρῆσις των, πρός στιγμήν ἱκανοποιεῖ τόν παράλογον ἐγωϊσμόν τοῦ ἀνθρώπου, καταλήγει ὅμως εἰς ἀποτελέσματα τελείως διαφορετικά τῶν προσδοκιῶν του, ὁδηγοῦσα αὐτόν εἰς τήν ἀπόγνωσιν, τό ἄγχος καί τήν δυστυχίαν.

Ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ὁ ἀληθής Θεός καί ἀληθής ἄνθρωπος, ὁ ἀγνώστως γνωριζόμενος εἰς τούς ταπεινόφρονας καί δεκτικούς τῆς ἀκτίστου Χάριτός Του, ὁ Κύριος τῆς Δόξης καί Κύριος τῆς ἱστορίας, ὁ ἐτάζων καρδίας καί νεφρούς, ὁ διά τῆς θείας Αὐτοῦ Προνοίας συνέχων τά σύμπαντα ἀπό τό πλέον μικρόν μόριον τῆς δημιουργίας Του μέχρι τοῦ ἀσυλλήπτου εἰς τήν ἀνθρωπίνην διάνοιαν σύμπαντος κόσμου, εἶναι διαχρονικῶς ἡ Ὁδός, ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή[6]. Ὅπως ἡ ἐνυπόστατος πηγή τῆς Ζωῆς δέν ἦτο δυνατόν νά κρατηθῇ ὑπό τοῦ θανάτου, ἀλλά τόν συνέτριψε καί ἀνεστήθη, ἔτσι δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξῃ ἀνθρωπίνη ζωή, ἡ ὁποία νά ὁδηγῇ εἰς τήν καταξίωσιν τοῦ ἀνθρώπου, χωρίς τήν συμμετοχήν εἰς τό ζωοποιόν Σῶμα τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν Του καί τήν Ἁγιοπνευματικήν της Παράδοσιν. Καί, ἐν συνόψει, ὁ Κύριος μένει εἰς τόν αἰῶνα, ἐνῶ ψευδεῖς αἱ ἐπίνοιαι τῶν ὑπερηφάνων ἀνθρώπων ἤ, ὡς προσφυῶς λέγει ὁ Ἅγιος Διάδοχος, «οὐδέν πτωχότερον διανοίας ἐκτός Θεοῦ φιλοσοφούσης τά τοῦ Θεοῦ»[7].


Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν προτρεπόμεθα πατρικῶς πάντας ὑμᾶς, ὅπως μή δειλιάσητε καί μή ὀκνήσητε νά προχωρήσητε εἰς τό σπουδαιότερον ἔργον τῆς ζωῆς ὑμῶν, εἰς τό τῆς πνευματικῆς ἐργασίας στάδιον, μετά ἀνδρείας καί δυνάμεως ὁλοψύχου, ὥστε νά καθαρίσητε ψυχάς καί σώματα ἀπό παντός μολυσμοῦ καί ἐπιτύχητε τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἤδη παρέχεται ἀπό αὐτήν τήν παροῦσαν ζωήν εἰς ὅσους εἰλικρινῶς καί ἐκ βάθους ψυχῆς τήν ἐκζητοῦν.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί τό ἄπειρον ἔλεος Αὐτοῦ εἴη μετά πάντων ὑμῶν.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βια´

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 


[1] Τριώδιον, Κυριακή Τυρινῆς, Ὄρθρος, Ἰδιόμελα Αἴνων

[2] Βλ. Ἁγ. Διαδόχου Φωτικῆς κεφ. οζ΄, Φιλοκαλία, ἔκδ. Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1957, τόμ. Α΄, σελ. 258.

[3] Δοξαστικόν Αἴνων, Κυριακή Τυρινῆς

[4] Τετάρτη Τυρινῆς, ἀπόστιχα Αἴνων

[5] Ἁγ. Διαδόχου ὅ.π. κεφ.93

[6] Ἰωάν. 14, 6.

[7] Φιλοκαλία τόμ. Α’. σελ. 237

ΕΚΛΟΓΗ ΝΕΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

3 Μαρτίου 2011

 

Ὁ Θεοφ. κ. Στέφανος

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς συνεδρίας αὐτῆς τῇ Τετάρτῃ, 2ᾳ Μαρτίου, καί τῇ Πέμπτῃ, 3ῃ ἰδίου, καί ἐξήτασεν ἅπαντα τά θέματα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

Κατά τήν συνεδρίαν αὐτῆς τῆς σήμερον Πέμπτης, 3ης Μαρτίου ἐ. ἔ., ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος, προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἐξελέξατο παμψηφεί τόν μέν Μέγαν Πρωτοσύγκελλον κ. Στέφανον Μητροπολίτην Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου, τόν δέ Ἀρχιγραμματέα αὐτῆς κ. Ἐλπιδοφόρον Μητροπολίτην Προύσης.

Τό Μικρόν καί τό Μέγα Μήνυμα ἀμφοτέρων ἐγένοντο αὐθημερόν, οἱ δέ οὑτωσί ἐπαξίως προαχθέντες ἐδέχθησαν τά συγχαρητήρια τοῦ Πατριάρχου, τῶν ἁγίων Ἀρχιερέων, τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς καί τῶν καθευρεθέντων πιστῶν.

Ὁ Θεοφ. Ἐψηφισμένος Μητροπολίτης Προύσης

Ὁ Θεοφ. κ. Ἐλπιδοφόρος

Ἡ χειροτονία τοῦ μέν Θεοφ. Ἐψηφισμένου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου γενήσεται τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας, 13ῃ τ. μ., τοῦ δέ Θεοφ. Ἐψηφισμένου Προύσης τῇ Β’ Κυριακῇ τῶν Νηστειῶν, 20ῇ ἰδίου, ἀμφότεραι ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ.

Ἐξ ἄλλου, μετά τήν εἰς ἀρχιερέα ἀνύψωσιν τοῦ μέχρι τοῦδε Ἀρχιγραμματέως αὐτῆς, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος προήγαγεν εἰς διαδοχήν αὐτοῦ τόν μέχρι τοῦδε Ὑπογραμματεύοντα Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Βαρθολομαῖον Σαμαρᾶν καί ὠνόμασεν Ὑπογραμματέα μέν αὐτῆς τόν Κωδικογράφον Πανοσιολ. Διάκονον κ. Ἰωακείμ, νέον δέ Κωδικογράφον εἰς τήν θέσιν αὐτοῦ τόν Πανοσιολ. Διάκονον κ. Παΐσιον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

 


Παρακολουθῆστε

Νὰ ἔρχεται κάθε νέο ἄρθρο στὰ εἰσερχόμενά σας.

Ὑπάρχουν ἤδη 45 συνδρομητές. Ἐγγραφῆτε καὶ σεῖς.