ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΜΑΣ

Κωνσταντινούπολις –  Σήμερα, 11 Ιουνίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Βαρθολομαίου, ενός εκ των δώδεκα μαθητών του Κυρίου. Παρουσία Ιεραρχών από όλο τον κόσμο, αντιπροσωπείας της Ρωσικής Εκκλησίας, επροσώπων της Ελληνικής Πολιτείας, Αρχόντων της Μητέρας Εκκλησίας, εκπροσώπων των Κοινοτήτων της Ομογενείας, και πλήθους πιστών από την Πόλη, την Ελλάδα και επαρχίες του Θρόνου εορτάστηκαν με λαμπρότητα τα ονομαστήρια του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Η εόρτιος αυτή αποστολική αναφορά φέρνει στη σκέψη μας τη χαρισματική και ηγετική φυσιογνωμία του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ο οποίος άγει τα ονομαστήριά Του. Χαιρόμαστε όλοι οι ανά την Οικουμένη πιστοί και συνεορτάζουμε με τον πρώτο της Ορθοδοξίας ηγέτη, ο οποίος από την πρώτη ημέρα που ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο ακολούθησε την κλήση των Αποστόλων και τη μαρτυρική πορεία της πρώτης και εσταυρωμένης Εκκλησίας.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος συμπλήρωσε σχεδόν δεκαεννέα χρόνια στον Πατριαρχικό Θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Δεκαεννέα χρόνια ως φιλόμοχθος σκαπανέας, δουλεύει, λειτουργεί, οργανώνει, περιοδεύει, κηρύσσει, επικοινωνεί, ακούει, δέχεται ακούραστος τον κόσμο, συνεργάζεται, μελετά, γράφει, ευλογεί και αγιάζει. Εκπληρώνει τα κατά Θεόν αιτήματα της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Συγκεφαλαιώνεται στο πρόσωπο  του ένας ολόκληρος κόσμος πνευματικών αξιών, αρετών, προσόντων και χαρισμάτων. Αντικατοπτρίζεται μια ωραιότητα, μια ανωτερότητα, εκπέμπει εικόνα πληρότητας.

Τα όσα ακολουθούν δανειζόμαστε από το βιβλίο του Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου Μακαρίου Γρινιεζάκη υπό τον τίτλο: «Πατριαρχικόν Κοντάκιον».

«Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι μέσα στον κόσμο, και κοντά στον άνθρωπο. Καταφέρνει όμως να βρίσκεται μακρυά από τα ανθρώπινα. Είναι μέσα στην κοινωνία. Αφουγκράζεται τον παλμό της. Ξεφεύγει όμως, από τη ματαιότητα και τη φθορά της. Παρατηρώντας τον κανείς να κινείται, να εργάζεται, να γράφει, να ομιλεί, να διαβάζει διακρίνει μια χάρη, μια πλούσια ευλογία. Νομίζεις ότι στα πόδια του μπλέκεται ο Θεός. Ο Θεός προπορεύεται και ο Πατριάρχης ακολουθεί, άλλοτε πάλι ο Πατριάρχης προπορεύεται ως δεύτερος Πρόδρομος και κηρύττει Ιησού Χριστό και ο Θεός ακολουθεί» (Πατριαρχικόν Κοντάκιον σελ. 29).

«Σημαντική είναι η συμβολή του Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο Οικολογικό πρόβλημα. Δίδει ιδιαίτερη σημασία στην αρχή της Ινδίκτου, ως ημέρας αφιερωμένης στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και εξαπολύει κάθε χρόνο την ημέρα αυτή μήνυμα με το οποίο καλεί τον κόσμο να προσευχηθεί για την προστασία της κτίσεως. Στο ζήτημα αυτό η φωνή του Πατριάρχου είναι μια άλλη φωνή διότι εμπεριέχει Θεό. Ο Πατριάρχης παρουσιάζει το πρόβλημα απροκάλυπτα, δίχως το μανδύα της εκκοσμικευμένης ευπρεπείας. Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καλεί σε προσευχητική εγρήγορση και επιστροφή στο Θεό. Ξεκαθαρίζει τις αιτίες που συνιστούν το πρόβλημα. Δε φοβάται να μιλήσει για αποστασία του σύγχρονου ανθρώπου προς “τον τα πάντα κτίσταντα”. Μιλά δίχως ιδιοτέλεια αποβλέποντας μονάχα στη θεραπεία της κτίσεως και έτσι ελευθερώνει το Οικολογικό πρόβλημα από την ουτοπία των φτηνών και ψεύτικων δικαιολογιών» (Πατριαρχικόν Κοντάκιον σελ. 47).

«Ο όρος ηγέτης ενεδύθη νέα σημασία όταν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέλαβε την πρώτο θρόνο της Ορθοδοξίας. Ο ηγέτης δεν είναι αυτός που μόνο χτίζει, ανακαινίζει, οικοδομεί, διοικεί ή που προσπαθεί να επιδείξει ένα κοινωνικό έργο για να αποσπάσει τα χειροκροτήματα των πολλών. Ο ηγέτης είναι αυτός που μπορεί με την παρουσία του να μιλήσει στον κάθε άνθρωπο χωριστά. Είναι αυτός που μπορεί να κερδίσει καρδιές. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος σκηνώνει στις καρδιές όλων όσων τον γνωρίσουν, ακόμα και των απίστων. Εξερχόμενος ο Πατριάρχης από το Φανάρι αντανακλά “φως εις τον κόσμον”. Εισερχόμενος πάλι κάποιος στο Πατριαρχείο γίνεται δέκτης μιας άλλης εμπειρίας, πρωτόγνωρης. Μπαίνοντας στο Πατριαρχικό γραφείο αντικρίζεις ένα χαμόγελο και μια πηγαία αγάπη, που σου δημιουργούν την πεποίθηση ότι αυτό το χαμόγελο και αυτή η αγάπη αποτελούν ανοικτό παράθυρο και ανταύγεια καρδιάς. Μιας καρδιάς πλατιάς όπως το ουράνιο στερέωμα. Σε χαιρετά και σε κοιτά στα μάτια. Όλη του η ύπαρξη σου μιλά εκείνη την ώρα. Όσοι επισκέφθηκαν τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για πολύ καιρό αναμιμνήσκονται της επισκέψεως αυτής μετ’ ηδονής» (Πατριαρχικόν Κοντάκιον σελ. 79).

«Ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι ο Πατριάρχης της Ρωμηοσύνης, συνεχιστής των Αποστόλων και συντελεστής της Αποστολικής Διαδοχής. Ο εκάστοτε Πατριάρχης υφαίνει στο αιώνιο υφάδι την τεράστια και ανεκτίμητη κληρονομιά της Ορθοδοξίας. Είναι συνεχιστής και εκφραστής της πολιάς παραδόσεως, ανατρέφει με το γάλα της ευσεβείας, αντέχει στη φθορά του πανδαμάτορος χρόνου. Τα ονόματα των Πατριαρχών ενγράφονται εν βίβλω ζωής. Η ροή των ετών αδυνατεί να καλύψει τα ονόματά τους με το πέπλο της λήθης και να αμαυρώσει την λαμπηδόνα της προσωπικότητάς τους. Η σκέψη και η θέα του Πατριαρχείου δημιουργούν δέος. Ατενίζοντας κανείς το Πατριαρχείο συνατενίζει χωρία Πατριαρχών και Αρχιερέων. Όλοι με την ιδιαίτερη ιστορία τους, με την σημαντική προσφορά τους, στο γένος μας και στην Εκκλησία μας» (Πατριαρχικόν Κοντάκιον σελ. 167).

«Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι άνθρωπος βιωματικός, εσωτερικός, παρόλο που δεν μένει κεκλεισμένος στην εσωτερική του αποκλειστικότητα. Εξέρχεται υπαρξιακά, όλος, προς τον κόσμο, προς την Εκκλησία, προς το Θεό. Ίσταται εγγύς του Θεού και απολαμβάνει τη θέα Του. Διακρίνει κανείς πολλές φορές στο πρόσωπό του μια αγαλλίαση, μια χαρά, μια ελπίδα που πηγάζει απ’ αυτή την εσωτερική επικοινωνία του με το Θεό, αλλά και από αυτή την έξοδο από τον εαυτού του. Βλέπει κανείς το αιώνιο, το ατελεύτητο» (Πατριαρχικόν Κοντάκιον σελ. 89).

Νίκου Παπαχρήστου και Νικολάου Μαγγίνα (www.amen.gr).


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: