Archive for Δεκεμβρίου 2010

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΕΝ ΤΩ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΩ ΝΑΩ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

31 Δεκεμβρίου 2010

Δεῖτε τὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν 2011 τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Βρυξελλῶν.

Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞIΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

24 Δεκεμβρίου 2010

Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

 

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ συλλειτουργοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Μέσα εἰς τὴν ἀνὰ τὸν κόσμον ἐπικρατοῦσαν τελευταίως σκοτεινὴν ἀτμόσφαιραν τῆς σοβούσης ποικίλης κρίσεως, οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς, ἠθικῆς καί, κυρίως, πνευματικῆς, ἡ ὁποία πολὺν θυμόν, πολλὴν πικρίαν, πολλὴν σύγχυσιν, πολλὴν ἀγωνίαν, πολὺ ἄγχος, πολλὴν ἀπογοήτευσιν καὶ πολὺν φόβον διὰ τὴν αὔριον προξενεῖ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, γλυκεῖα ἀκούεται ἡ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας:

«Δεῦτε, πιστοί, ἐπαρθῶμεν ἐνθέως καὶ κατίδωμεν συγκατάβασιν θεϊκὴν ἄνωθεν ἐν Βηθλεὲμ πρὸς ἡμᾶς ἐμφανῶς…»
(Ἰδιόμελον ΣΤ΄ Ὥρας Χριστουγέννων).

Πίστις ἀκλόνητος τῶν Χριστιανῶν εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς δὲν παρακολουθεῖ ἀφ’ ὑψηλοῦ καὶ ἀδιαφόρως τὴν πορείαν τοῦ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσίν Του ὑπὸ τοῦ ἰδίου, αὐτοπροσώπως, πλασθέντος ἀνθρώπου. Τούτου ἕνεκα καὶ ἡ ἐνανθρώπησις τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ καὶ Λόγου Του ἦτο ἀπ’ ἀρχῆς ἡ «εὐδοκία» Του, τὸ πρώτιστον θέλημά Του, ἡ «προαιώνιος βουλή» Του. Νὰ ἀναλάβῃ ὁ Ἴδιος, ἐξ ὑπερβολῆς ἀγάπης, τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ποὺ ἔπλασε, καὶ νὰ τὴν καταστήσῃ «θείας φύσεως κοινωνόν» (Β΄ Πέτρ. 1: 4). Καὶ τοῦτο, πρὸ τῆς πτώσεως τῶν Πρωτοπλάστων, πρὸ καὶ αὐτῆς τῆς πλάσεώς των! Μετὰ τὴν πτῶσιν τῶν Πρωτοπλάστων, ἡ «προαιώνιος βουλὴ» τῆς Σαρκώσεως περιέλαβε τὸν Σταυρόν, τὸ Ἄχραντον Πάθος, τὸν Ζωοποιὸν Θάνατον, τὴν εἰς Ἅιδου Κάθοδον, τὴν Τριήμερον Ἔγερσιν, ὥστε ἡ παρείσακτος ἁμαρτία, ποὺ ἐδηλητηρίασε τὰ πάντα, καὶ ὁ λαθρεπιβάτης τῆς ζωῆς θάνατος νὰ τεθοῦν τελείως καὶ ὁριστικῶς ἐκποδών, καὶ ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀπολαύσῃ ἀκεραίαν τὴν Πατρικὴν κληρονομίαν τῆς αἰωνιότητος.

Ἀλλ’ ἡ θεϊκὴ συγκατάβασις τῶν Χριστουγέννων δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὰ τῆς αἰωνιότητος. Ἀφορᾷ καὶ εἰς τὰ τῆς ἐπὶ γῆς πορείας ἡμῶν. Ὁ Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον διὰ νὰ εὐαγγελισθῇ τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν καὶ νὰ μᾶς εἰσαγάγῃ εἰς αὐτήν, ἀλλ’ ἦλθεν ἐπίσης εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν. Ἐχόρτασε θαυματουργικῶς κατ’ ἐπανάληψιν τὰ πλήθη τῶν ἀκροατῶν τοῦ λόγου Του, ἐκαθάρισε λεπρούς, ἐστερέωσε παραλύτους, ἐχάρισε τὸ φῶς εἰς τυφλούς, τὴν ἀκοὴν εἰς κωφοὺς καὶ τὴν ὁμιλίαν εἰς ἀλάλους, ἀπήλλαξε δαιμονισμένους ἀπὸ τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα, ἀνέστησε νεκρούς, ὑπεστήριξε τὸ δίκαιον τῶν ἀδικουμένων καὶ λησμονημένων, ἐστηλίτευσε τὸν ἀθέμιτον πλουτισμόν, τὴν πρὸς τοὺς πτωχοὺς ἀσπλαγχνίαν, τὴν ὑποκρισίαν καὶ τὴν «ὕβριν» εἰς τὰς ἀνθρωπίνας σχέσεις, ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπόδειγμα ἐθελουσίου κενωτικῆς χάριν τῶν ἄλλων θυσίας! Ἴσως ἡ διάστασις αὕτη τοῦ μηνύματος τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως πρέπει νὰ προσεχθῇ περισσότερον κατὰ τὰ σημερινὰ Χριστούγεννα. Πολλοὶ συνάνθρωποι καὶ συγχριστιανοὶ δοκιμάζουν φοβερὸν πειρασμὸν ἐκ τῆς σοβούσης κρίσεως. Εἶναι ἀναρίθμητοι αἱ στρατιαὶ τῶν ἀνέργων, τῶν νεοπτώχων, τῶν ἀστέγων, τῶν νέων μὲ τὰ «ψαλιδισμένα ὄνειρα». Ἀλλά, Βηθλεὲμ ἑρμηνεύεται «Οἶκος Ἄρτου»! Χρεωστοῦμεν, λοιπόν, οἱ πιστοὶ εἰς πάντας τοὺς ἐμπεριστάτους ἀδελφοὺς ὄχι μόνον τὸν «Ἐπιούσιον Ἄρτον», δηλαδὴ τὸν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος εὑρίσκεται ἐσπαργανωμένος εἰς τὴν πενιχρὰν φάτνην τῆς Βηθλεέμ, ἀλλὰ καὶ τὸν καθημερινὸν ἐπιτραπέζιον ἄρτον τῆς ἐπιβιώσεως, καὶ ὅλα τὰ «ἐπιτήδεια τοῦ σώματος» (Ἰακ. 2: 16). Εἶναι ἡ ὥρα τῆς πρακτικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Εὐαγγελίου, ἐν ὑψηλῷ αἰσθήματι εὐθύνης! Ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀκούεται ἐντονώτερος καὶ ἀπαιτητικώτερος ὁ ἀποστολικὸς λόγος: «Δεῖξον μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου» (Ἰακ. 2: 18)! Ὁ καιρός, δηλ. ἡ εὐκαιρία, νὰ «ἐπαρθῶμεν ἐνθέως» εἰς τὸ ὕψος τῆς οἰκειούσης ἡμᾶς μὲ τὸν Θεὸν βασιλικῆς ἀρετῆς τῆς Ἀγάπης.

Ταῦτα ἀπὸ τῆς ἁγίας καὶ μαρτυρικῆς καθέδρας τῆς Ἐκκλησίας τῶν τοῦ Χριστοῦ Πενήτων εὐαγγελιζόμενοι πρὸς τὰ ἀνὰ τὸν κόσμον τέκνα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐπικαλούμεθα ἐπὶ πάντας τὴν θεϊκὴν συγκατάβασιν, τὸ ἄπειρον ἔλεος, τὴν εἰρήνην καὶ τὴν χάριν τοῦ δι’ ἡμᾶς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου ἐνανθρωπήσαντος Μονογενοῦς Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, Ὧι ἡ δόξα, τὸ κράτος, ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις, σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Φανάριον, Χριστούγεννα ,βι’

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

Διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝΟΣ

23 Δεκεμβρίου 2010

Ἀγαπητοί  μου,

Μὲ  τὴ  Γέννησή  Του  ὁ  Ἰησοῦς  Χριστὸς  “ἔκλινεν  οὐρανοὺς  καὶ  κατέβη” Ψαλμ. 17,10, διὰ  τὴν  ἡμετέραν  σωτηρίαν.  Ὁ  Θεὸς  ἔγινε  ἄνθρωπος  γιὰ  νὰ  κάνῃ  τὸν  ἄνθρωπο  Θεό,  λέγει  ὁ  Μέγας  Ἀθανάσιος,  κατέβηκε  στὴ  γῆ  γιὰ  νὰ  ἀνεβάση  τὸν  ἄνθρωπο  στὸν  οὐρανό,  νὰ  τὸν  ξαναφέρη  στὴ  χαμένη  πατρίδα,  νὰ  τοῦ  ξαναδώση  τὸ  ἀρχαῖο  κάλλος.

Ὁ  Θεὸς  γίνεται  ἄνθρωπος  καὶ  ἡ  ἀνθρωπότητα  βρίσκει  στὸ  πρόσωπό  Του  συγχρόνως  καὶ  τὸν  Θεὸ  καὶ  τὸν  ἄνθρωπο,  τὸν  Θεάνθρωπο  Χριστό,  ποὺ  γίνεται  ὁ  δοτήρας  τῆς  σωτηρίας  καὶ  τῆς  εὐτυχίας.

Ὁ  Χριστὸς  ἦρθε  στὸν  κόσμο  γιὰ  νὰ  μᾶς  φέρη  πάλι  τὴ  γνώση  τοῦ  Θεοῦ,  ποὺ  τὴν  εἶχε  χάση  ὁ  ἄνθρωπος.  Κι  ἡ  γνώση  τοῦ  Θεοῦ  εἶναι  ἡ  αἰώνια  ζωή,  ὅπως  εἶπε  ὁ  ἴδιος  στοὺς  μαθητές  Του:  “Αὕτη  δέ  ἐστιν  ἡ  αἰώνιος  ζωή,  ἵνα  γινώσκωσί  σε  τὸν  μόνον  ἀληθινὸν  Θεὸν  καὶ  ὅν  ἀπέστειλας  Ἰησοῦν  Χριστόν” {Ἰω ιζ΄, 3}.

Ὁ  Θεὸς  πῆρε  ἀνθρώπινη  σάρκα,  <ἐπὶ  τῆς  γῆς  ὤφθη  καὶ  τοῖς  ἀνθρώποις  συνανεστράφη>,  γιὰ  νὰ  μᾶς  γλυτώση  ἀπὸ  τὸν  αἰώνιο  θάνατο,  νὰ  μᾶς  βγάλη  ἀπὸ  τὸ  σκοτάδι  τῆς  ἀπιστίας,  νὰ  μᾶς  δείξη  τὸν  ἀληθινὸ  δρόμο,  ὥστε  νὰ  καταλαβαίνουμε  πὼς  πηγαίνουμε  νὰ  πέσουμε  στὸν  γκρεμὸ  τῆς  ἀπώλειας.

Ἐνανθρώπησε  ὁ  Θεὸς  γιὰ  νὰ  μᾶς  κάνη  φωτόμορφα  τέκνα  Του,  κληρονόμους  τῆς  ἀθάνατης  ζωῆς,  σὰν  θὰ  φύγουμε  ἀπὸ  τὸν  μάταιο  τοῦτο  κόσμο,  ἀφοῦ  ζήσουμε  δεμένοι  μεταξύ  μας  μὲ  τὴν  ἀγάπη.

Ἄς  ζεστάνουμε  τὴν  καρδιά  μας  μὲ  τὴν  ἀγάπη,  κι  ἄς  σκεφθοῦμε  τὶς  Ἅγιες  αὐτὲς  μέρες  ὅλους  τοὺς  ἀνθρώπους  ποὺ  βρίσκονται  σὲ  ἀνάγκη.  Ἰδιαίτερα  νὰ  σκεφθοῦμε  τοὺς  λίγους  ἐναπομείναντες  στὴν  Πόλη  τῶν  ὀνείρων  μας,  στὴν  Κωνσταντινούπολη,  στὸ  Οἰκουμενικό  μας  Πατριαρχεῖο  μὲ  τὰ  πολλὰ  ἱδρύματα  ποὺ  περιμένουν  τὴ  βοήθειά  μας  γιὰ  νὰ  ἐξασκήσουν  μὲ  τὴ  σειρά  τους  ἔργα  ἀγάπης.  Ἄς  τοὺς  βοηθήσουμε  καὶ  μὲ  τὴν  προσευχή  μας,  ἀλλὰ  καὶ  μὲ  τὴν  συμπαράστασή  μας  στὸν  ἔκτακτο  δίσκο  τὰ  Χριστούγεννα.

Εὐχαριστῶ  ἐκ  τῶν  προτέρων  καὶ  σᾶς  καλῶ  ὅλους  στὴν  Κοπὴ  τῆς  Βασιλόπιττας  τῆς  Ἱερᾶς μας  Μητροπόλεως,  ποὺ  θὰ  γίνη  στὸν  Μητροπολιτικό  μας  Ναὸ  τῶν  Παμμεγίστων  Ταξιαρχῶν  Βρυξελλῶν,  τὴν  Κυριακὴ  μετὰ  τὰ  Φῶτα,  9  Ἰανουαρίου  2011  στὶς  4  τὸ  ἀπόγευμα.

Εὔχομαι  μὲ  ὅλη  μου  τὴν  καρδιὰ  ὁ  Ἐπιφανεὶς  Θεός  μας  νὰ  χαρίζη  στὸν  καθένα  ὑγεία  ἀκλόνητη  καὶ  κάθε  ἐπιθυμητό.  Χρόνια  Πολλά.

Ὁ Μητροπολίτης

† ὁ  Βελγίου  Παντελεήμων