Archive for Μαρτίου 2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ – ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΝ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ BENELUX

21 Μαρτίου 2011

Ἡ  Ἱερὰ  Μητρόπολις   Βελγίου  καὶ  Ἐξαρχία  Κάτω  Χωρῶν  καὶ  Λουξεμβούργου φέρει  εἰς  γνῶσιν  τῶν  χριστιανῶν  της  ὅτι  τὴν

ΚΥΡΙΑΚΗΝ Δ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ  – 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011

θὰ  τελεσθῆ  εἰς  τὸν  Μητροπολιτικὸν  Ναὸν  τῶν  Παμμεγίστων  Ταξιαρχῶν  Βρυξελλῶν,  avenue  de  Stalingrad  34 – 1000  Bruxelles,

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΝ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ BENELUX

ΟΡΘΡΟΣ: 08.45  –  10.15
ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: 10.15  –  12.00

Ἡ  Ἱερὰ  Μητρόπολις  καλεῖ  ὅλους  τοὺς  χριστιανοὺς  αὐτῆς νὰ  προσέλθουν  πρὸς  συμπροσευχήν.

ΕΚ ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ


Βλ. τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
.


Advertisements

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ

20 Μαρτίου 2011

Κωνσταντινούπολις – Ἡ Α.Θ.Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 19ης Μαρτίου, ἐν συγχοροστασίᾳ μετά τοῦ ἄρτι χειροτονηθέντος Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου. Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι Ἱεράρχαι ἐντεῦθεν τε καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅμιλοι μαθητῶν καί ἄλλοι προσκυνηταί. Ὡμίλησαν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἐδέσσης καί Πέλλης κ. Ἰωήλ καί ὁ Πατριάρχης, ὁ Ὁποῖος καί καλωσώρισε διά πατρικῶν λόγων τούς προσελθόντας μαθητάς καί λοιπούς πιστούς.

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΡΟΥΣΗΣ κ. ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ

Τήν ἑπομένην, Κυριακήν Β’ τῶν Νηστειῶν, προέστη τῆς ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ τελεσθείσης Πατριαρχικῆς καί πολυαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας, καθ’ ἥν ἐτελέσθη καί ἡ εἰς Ἀρχιερέα χειροτονία τοῦ Θεοφιλ. Ἐψηφισμένου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, ἀνταλλαγεισῶν ὁμιλιῶν μεταξύ τοῦ Πατριάρχου καί τοῦ νεοχειροτονηθέντος, ἐκφράσαντος τήν υἱϊκήν του εὐγνωμοσύνην διά τήν προσγενομένην αὐτῷ τιμήν. Μετά τῆς Α.Θ.Παναγιότητος συνελειτούργησαν οἱ Σεβ. Ἱεράρχαι Τρανουπόλεως κ. Γερμανός, Κρήτης κ. Εἰρηναῖος, Μύρων κ. Χρυσόστομος, Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, Σασίμων κ. Γεννάδιος, Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἑορδαίας κ. Θεόκλητος, Ἰκονίου κ. Θεόληπτος, Βεροίας καί Ἀλεξανδρέττας κ. Παῦλος, Βολοκολάμσκ κ. Ἱλαρίων, Καμερούν κ. Γρηγόριος, Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς κ. Ἡσαΐας καί Μπελάϋα Τσερκώφ καί Μπογκουσλάβ κ. Μητροφάνης.

Ἐκκλησιάσθησαν ὁ Μακ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, μετά τῆς τιμίας συνοδείας αὐτοῦ, οἱ Σεβ. Ἱεράρχαι Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἀθανάσιος, Γέρων Δέρκων κ. Κωνσταντῖνος, Πέργης κ. Εὐάγγελος, Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανός, Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλος, Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος, Μυτιλήνης κ. Ἰάκωβος, Φιλαδελφείας κ. Μελίτων, Σεβαστείας κ. Δημήτριος, ὁ ἐν Δυτικῇ Εὐρώπῃ Μητροπολίτης κ. Ἀβραάμ τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας, Ἱεραπύτνης καί Σητείας κ. Εὐγένιος, Ξάνθης κ. Παντελεήμων, Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος, Σερρῶν καί Νιγρίτης κ. Θεολόγος, Ἐδέσσης καί Πέλλης κ. Ἰωήλ, Πατρῶν κ. Χρυσόστομος, Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου κ. Εὐγένιος, Κυδωνίας καί Ἀποκορώνου κ. Δαμασκηνός, οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Ἀρίστης κ. Βασίλειος, Λεύκης κ. Εὐμένιος, Κάρας κ. Γατάς, Ἀβύδου κ. Κύριλλος καί Khornabuji καί Herety καί κ. Μελχισεδέκ, Κληρικοί καί Μοναχαί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ Ἐξοχ. κ.κ. Νικόλαος Σηφουνάκης, Ἀναπληρωτής Ὑπουργός Περιβάλλοντος, Ἐνεργείας και Κλιματικῆς Ἀλλαγῆς, Πέτρος Εὐθυμίου, πρώην Ὑπουργός καί Πρόεδρος τοῦ ΟΑΣΕ, Φώτιος Ξύδας, Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Ἀγκύρᾳ, καί Γεώργιος Πουκαμισᾶς, Πρέσβυς τῆς Ἑλλάδος ἐν Βουκουρεστίῳ, οἱ Ἐντιμ. Γενικοί Πρόξενοι ἐνταῦθα κ. κ. Βασίλειος Μπορνόβας, τῆς Ἑλλάδος, Alexey Erkhov, τῆς Ρωσσικῆς Ὁμοσπονδίας, Bohdan Yaremenko, τῆς Οὐκρανίας, οἱ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Σαπουντζῆς καί κ. Ἀθανάσιος Ἀστρακᾶς Πρόξενοι τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ἄλλοι ἐπίσημοι, ὁ Ἐντιμ. κ. Βασίλειος Λαμπρινιάδης, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Νάντιας, γονεῖς τοῦ νεοχειροτονηθέντος, συγγενεῖς καί οἰκεῖοι αὐτοῦ, ὡς καί πλῆθος πιστῶν ἐντεῦθεν τε καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Παρέστη ὡσαύτως καί ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος κ. Antonio Lucibello, Νούντσιος τοῦ Βατικανοῦ ἐν Ἀγκύρᾳ.

Ὁ νεοχειροτονηθείς Σεβ. Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος ἀνελθών εἰς τόν Θρόνον, ἐτέλεσε τήν ἀπόλυσιν, εὐλογήσας τούς πιστούς καί ἐν συνεχείᾳ διένειμε τό ἀντίδωρον, δεχθείς τάς εὐχάς καί τά συγχαρητήρια τῶν συγγενῶν καί οἰκείων αὐτοῦ, ὡς καί τῶν προσελθόντων πιστῶν.

Ἐπηκολούθησε δεξίωσις καθ’ἥν ὡμίλησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Καμερούν κ. Γρηγόριος καί Βολοκολάμσκ κ. Ἱλαρίων, διαβιβάσαντες τάς εὐχάς τῶν Προκαθημένων αὐτῶν, καί ὁ Ἐξοχ. κ. Φώτιος Ξύδας.  Τό ἑσπέρας τῆς ἰδίας παρετέθη ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου δεῖπνον ἐν τῶ ἑστιατορίῳ «Divan Kuruçeşme».

«Εξελέγης και χειροτονείσαι σήμερον εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ, εν τω οποίω «συνήχθησαν πολλοί, ώστε μηκέτι χωρείν μηδέ τα προς την θύραν» (Μαρκ. 2, 2). Χειροτονείσαι Μητροπολίτης Προύσης, μιας των διακεκριμένων Επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου, όμως και αυτής αποτελούσης σήμερον μέρος της «Δακρυσμένης Μικρασίας» που δεν έχει ψάλτη ουδέ παπά. Αλλ’ όχι δια πάντα, όχι εις το διηνεκές. Η ευρωπαϊκή προοπτική και πορεία της Τουρκίας, την οποίαν πλειστάκις ανεπιφυλάκτως υπεστηρίξαμεν εις διάφορα διεθνή φόρα, δίδει βασίμους ελπίδας ότι και ως προς τούτο αλλαγαί θα γίνουν. Και θα κτυπήσουν σήμαντρα που τώρα είναι σιωπηλά και συ θα ημπορής να μεταβαίνης εις τα «ήρεμα τοπία με τα ελαιόδενδρα της γης της Βιθυνίας», της οποίας Βιθυνίας υπέρτιμος και έξαρχος είσαι πλέον από της σήμερον – και ταύτα πάντα διότι «εξουσίαν έχει ο υιός του ανθρώπου επί της γης», όπως ηκούσαμεν εις το ευαγγελικόν ανάγνωσμα», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος απευθυνόμενος στο νέο Μητροπολίτη λίγο πριν να τον χειροτονήσει.

«Ο συμπροσευχόμενος σήμερον Μακ. Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος και φίλτατος εν Χριστώ αδελφός κ. Ιερώνυμος γράφει εις πρόσφατον κείμενόν του ότι η πόλις αυτή, η Κωνσταντινούπολις, «δεν είναι μόνο παρελθόν, είναι και παρόν και κυρίως το μέλλον», είναι η πόλις του μέλλοντος από απόψεως κυρίως πνευματικής. Και συνεχίζει: «Η Κωνσταντινούπολη, χάρη στην παράδοση που διασώζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έχει όλες τις προϋποθέσεις να δώσει το όραμα σε έναν κόσμο που καταρρέει». Σας ευχαριστούμεν, Μακαριώτατε, δι αὐτήν την προοπτικήν, δι αὐτήν την αισιοδοξίαν, δι αὐτό το όραμα («ω Πόλη, εφτάλοφο όραμα», θα έλεγεν ο Κωστής Παλαμάς). Και επειδή αυτά είναι τα πιστεύματα και τα βιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αυτό συντηρεί και εκφράζει την καθολικότητα και οικουμενικότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και κρατεί ζωντανήν την πίστιν και αδούλωτον το φρόνημα του Γένους, εν εσωτερική ελευθερία, ο,τι και αν συμβαίνει γύρω του. «Το Φανάρι σηκώνει το σταυρό της ιστορίας του και η θυσία του δεν έχει επί ματαίω συντελεσθή». «Στο βράχο της υπομονής προσμένουμε το θαύμα», λέγει ο ποιητής. Εμείς εδώ δεν προσμένουμε το θαύμα, το ζούμε καθημερινώς, δι αυτό και είμεθα «και επί τοις δεινοίς ευέλπιδες» (Θουκυδίδης). Και έρχεται ο Μακαριώτατος να ενισχύση με τους λόγους του που ηκούσαμεν, αλλά και με την αγάπην του, την ελπίδα μας αυτήν και το αγωνιστικόν φρόνημά μας, συμμεριζόμενος και ο ίδιος το θαύμα που βιώνομεν εδώ εις «την εκλαμπροτάτην και περίφημον ταύτην πόλιν και πατρίδα ημών και βασιλεύουσαν των πόλεων», όπως την περιγράφει ο τελευταίος Χριστιανός αυτοκράτωρ της» σημείωσε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρόσθεσε: «Από αυτήν την πόλιν, λοιπόν, «το καύχημα πάσι τοις ούσιν υπό την του ηλίου ανατολήν», θα εκπορεύεται η διακονία σου, Θεοφιλέστατε Εψηφισμένε, προς τους εγγύς και τους μακράν, όπου θα ορίζη εκάστοτε η Μήτηρ Εκκλησία κατά τας ανάγκας αυτής και των τέκνων της. Και βεβαίως θα εκπληρώνης την διακονίαν σου με τα προσόντα και τα εφόδιά σου που ανεφέραμεν, αλλά, δια να είναι αύτη ευάρεστος τω Θεώ και ευπρόσδεκτος τοις ανθρώποις, να την επιτελής και με ιλαρότητα, με σεμνότητα, με ήθος, με ταπείνωσιν, με καρδιά, διότι «δεν βλέπουμε καλά παρά με την καρδιά. Το ουσιώδες είναι αόρατο για τα μάτια». Έτσι μας συμβουλεύει ο Μικρός Πρίγκηψ. Και είναι καλόν, είναι χρήσιμον, να ακούμε ενίοτε και τους μικρούς! Να έχης πρότυπόν σου τον σήμερον εορταζόμενον μέγαν βυζαντινόν θεολόγον, τον θεόσοφον Παλαμάν, τον οποίον εχαρακτήριζε «το μεθ ὑπερβολῆς πράον και ταπεινόν, το προς τας επερχομένας εκάστοτε δυσχερείας καρτερικόν και μεγαλόψυχον, το πάσης ηδονής και κενοδοξίας ανώτερον, το της καρτερίας ήρεμόν τε και γαληνόν, και αεί χαρίεν», κατά τον ιερόν Συναξαριστήν».

 

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΛΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΜΑΔΥΤΟΥ κ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Ἐντός πανηγυρικῆς ἀτμοσφαίρας καί μετ’ ἐκκλησιαστικῆς ἱεροπρεπείας καί τάξεως ἑωρτάσθη ἐν τῇ Ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίᾳ ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ κατά τόν Μ. Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου, 12ης  Μαρτίου, καθ’ὅν παρέστησαν συμπροσευχόμενοι 50μελής ὅμιλος Ἐκπαιδευτικῶν ἐκ Χαλκιδικῆς, ὑπό τήν ἡγεσίαν  τοῦ Πανσοιολ.  Ἀρχιμανδρίτου κ. Χρυσοστόμου Μαϊδώνη, Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου, καί ὅμιλοι μαθητῶν ἐκ τοῦ 34ου Δημοτικοῦ Σχολείου Θεσσαλονίκης, ἐκ τοῦ 5ου Γενικοῦ Λυκείου Τρικάλων, ἐκ τοῦ Δημοτικοῦ Πειραματικοῦ Σχολείου Θεσσαλονίκης,  ἐκ τοῦ 5ου Δημοτικοῦ σχολείου Διδυμοτείχου, μετά γονέων καί παλαιῶν ἀποφοίτων, ἐκ τοῦ 1ου Γενικοῦ Λυκείου Σπάρτης, ἐκ τοῦ Γενικοῦ Λυκείου Ἀταλάντης, ὡς καί ἐκ Σερρῶν,  πρός οὕς ὁ Πατριάρχης ὡμίλησε καταλλήλως.

Τήν ἑπομένην, Κυριακήν, 13ην ἰδίου, ἡ Α.Θ.Παναγιότης, προεξῆρχε τῆς εἰθισμένης Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Θείας Λειτουργίας, καθ’ ἥν ἐτέλεσε τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν τοῦ Θεοφιλ. Ἐψηφισμένου Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβ. καί Πανιερ.  Ἱεραρχῶν Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανοῦ, Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κυρίλλου, Πριγκηποννήσων κ. Ἰακώβου, Γεράσων κ. Θεοφάνους, Μυτιλήνης κ. Ἰακώβου, Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου, Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνος, Σεβαστείας κ. Δημητρίου, Ἀρκαδίας κ. Βασιλείου, Μύρων κ. Χρυσοστόμου, Ἰκονίου κ. Θεολήπτου, καί Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου κ. Ἀνδρέου.

Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Δέρκων κ. Κωνσταντῖνος , Πέργης κ. Εὐάγγελος, Μυριοφύτου καί Περιστάσεως κ. Εἰρηναῖος καί Μοσχονησίων κ. Ἀπόστολος, οἱ Θεοφιλ. Ἐπίσκοποι Συνάδων κ. Διονύσιος καί Ἀβύδου κ. Κύριλλος, ὁ Θεοφιλ. Ἐψηφισμένος Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, ὁ Πανοσιολ. Ἀρχι- μανδρίτης κ. Νεκτάριος Σελαλματζίδης, Ἐπίτροπος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν τῇ Πόλει, Κληρικοί καί Μοναχαί, ὁ Ἐντιμολ. κ. Ὀδυσσεύς Σασαγιάννης, Ἄρχων Πρωτέκδικος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας-Πρόεδρος τῆς ἐν Ἀθήναις Ἀδελφότητος Ὀφφικιάλων τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας «Παναγία ἡ Παμμακάριστος», ἡ Ἐξοχ. κ. Φώφη Γεννηματᾶ, Ἀναπλ. Ὑπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μαθήσεως καί Θρησκευμάτων τῆς Ἑλλάδος, ἐκ μέρους τῆς Ἐντίμου Κυβερνήσεως αὐτῆς, ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, Γεν. Γραμματεύς τοῦ Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας Μαύρης Θαλάσσης («ΟΣΕΠ»), οἱ Ἐντιμ. Γενικοί Πρόξενοι ἐνταῦθα κ. Βασίλειος Μπορνόβας, τῆς Ἑλλάδος, καί κ. Miroslav Prcović, τῆς Σερβίας, ὁ Ἐντιμ. κ. Νικόλαος Σαπουντζῆς, Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ἡ Εὐγεν. κ. Βασιλική Τζότζολα, Ἀναπληρωτής Ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος «Νέα Δημοκρατία», ἡ Ἐξοχ. κ. Φάνη Πάλλη Πετραλιᾶ, πρῴην Ὑπουργός, ἡ Εὐγεν. κ. Χαρίκλεια Οὐσουλτζόγλου Γεωργιάδη, Δήμαρχος Βεροίας, ἄλλοι ἐπίσημοι, ὁ Ἐντιμ. κ. Ἀπόστολος Ντινίδης, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Ὄλγας, σεβαστοί γονεῖς τοῦ νεοχειροτονηθέντος, συγγενεῖς καί οἰκεῖοι αὐτοῦ, παράγοντες τῆς ἐνταῦθα Ὁμογενείας, ὡς καί πλῆθος πιστῶν ἐντεῦθεν τε καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Ὁ νεοχειροτονηθείς Σεβ. Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος, ἀνελθών εἰς τόν Θρόνον, ἐτέλεσε τήν ἀπόλυσιν, εὐλογήσας τούς πιστούς, ἐν συνεχείᾳ δέ ὁ Πατριάρχης μετά τῶν συλλειτουργησάντων Αὐτῷ ἁγίων Ἀρχιερέων ἀνέγνωσαν τό εἰθισμένον Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν μακαρίων ψυχῶν πάντων τῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων ἐν αὐτῇ.

Ἐπηκολούθησεν ἡ λιτάνευσις τῶν ἱερῶν εἰκόνων, προεξάρχοντος τοῦ Πατριάρχου ἡμῶν, ἐν πομπῇ μετά τῶν Σεβ. Ἀρχιερέων, ἐν τῷ τέλει τῆς ὁποίας ὁ Πατριάρχης  ηὐλόγησεν ἀπό τοῦ ἐξώστου τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου τούς ἐκκλησιασθέντας πιστούς.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ νεοχειροτονηθείς Σεβ. Ἱεράρχης διένειμε τό ἀντίδωρον καί ἐδέξατο τάς συγχαρητηρίους εὐχάς τῶν οἰκείων αὐτοῦ καί πάντων τῶν προσελθόντων πιστῶν.

Κατά τήν ἐπακολουθήσασαν δεξίωσιν ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου, ὡμίλησαν ὁ νεοχειροτονηθείς, ἐκφράσας τήν εὐγνωμοσύνην καί τάς υἱϊκάς αὐτοῦ εὐχαριστίας πρός τε τόν Πατριάρχην καί πρός τήν περί Αὐτόν Ἁγίαν καί Ἱεράν Σύνοδον διά τήν προσγενομένην αὐτῷ τιμήν, καί ὁ Πατριάρχης, συγχαρείς τῷ νεοχειροτονηθέντι καί εὐχηθείς αὐτῷ τήν ἀπό Θεοῦ ἐνίσχυσιν.

Τήν μεσημβρίαν παρετέθη ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου  ἐπίσημον γεῦμα ἐν τῷ ἐν Γαλατᾷ ἑστιατορίῳ «Liman», τό ὁποῖον ηὐλόγησεν ὁ Πατριάρχης.

Τό ἑσπέρας, ἐδόθη ἐν τῇ ἐν Beşiktaş αἰθούσῃ ἐκδηλώσεων τοῦ Selenium Plaza  συναυλία ὑπό τῆς Ὀρχήστρας Συγχρόνου Μουσικῆς τῆς Ἑλληνικῆς Ραδιοφωνίας-Τηλεοράσεως («ΕΡΤ») καί τοῦ μουσικοῦ συγκροτήματος ἐν Χορδαῖς, τῇ συμμετοχῇ τῆς Εὐγεν. ᾀοιδοῦ κ. Γλυκερίας, παρέστησαν δέ πλεῖστοι ὅσοι προσκεκλημένοι τῆς Α. Θ. Παναγιότητος καί τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκ τοῦ θρησκευτι- κοῦ, διπλωματικοῦ, καλλιτεχνικοῦ, δημοσιογραφικοῦ καί ἐπιχειρηματικοῦ κόσμου τῆς πόλεως ἡμῶν, ὡς καί ἐκ τῆς ἐνταῦθα ὁμογενείας, καί ἐξ Ἑλλάδος. Ἐν τῷ τέλει τῆς συναυλίας, ὁ Πατριάρχης κατέκλεισε διά καταλλήλου ὁμιλίας.

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Π. Πατριαρχικῷ Ναῷ, κατά τόν Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν τῆς αὐτῆς ἡμέρας.

 

Βλ. τις φωτογραφίες.

Η ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΜΙΣΣΟΥ ΚΥΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

14 Μαρτίου 2011

Κωνσταντινούπολις – Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών έπειτα από αποφασιστική μάχη με τον καρκίνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας 13 Μαρτίου και ενώ γιόρταζε την 28η επέτειο της χειροτονίας του σε Επίσκοπο ο Μητροπολίτης Αμισσού Νικόλαος, πνευματικός ηγέτης των Ορθόδοξων Καρπαθορώσων των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο όρισε ως τοποτηρητή τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ο οποίος και θα προστεί της Νεκρώσιμης Ακολουθίας αύριο Παρασκευή 18 Μαρτίου στον Καθεδρικό Ναό των Καρπαθορώσων του Σωτήρος Χριστού στην πόλη Τζόνσταουν της Πενσιλβάνιας καθώς επίσης και στον ενταφιασμό του μεταστάντος τη Δευτέρα 21 Μαρτίου στην πόλη Περθ Αμπόι (Perth Amboy) της Νέας Ιερσέης όπου είχε γεννηθεί και ανατραφεί ο αείμνηστος ιεράρχης από γονείς μετανάστες. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο εισήλθε στη Θεολογική Σχολή του Σωτήρος Χριστού στην πόλη Τζόνσταουν της Πενσιλβάνιας. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στις 11 Φεβρουαρίου 1959 από τον επίσκοπο Ορέστη. Το 1962 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε επί ένα έτος στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου έμαθε και την ελληνική γλώσσα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ο αείμνηστος Πατριάρχης Αθηναγόρας του ανέθεσε την ποιμαντική φροντίδα της μεγάλης τότε Σλαβικής Ορθόδοξης κοινότητας που υπήρχε στην περιφέρεια του Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Ευρισκόμενος στη Χάλκη επισκέφθηκε το Αγιο Ορος και τους Αγίους Τόπους στα Ιεροσόλυμα. Οταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Youngstown του Οχάιο, ενώ το 1983 εκλέχτηκε βοηθός Επίσκοπος και χειροτονήθηκε από τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο. Το 1984 έπειτα από τον θάνατο του Επισκόπου Ιωάννη (Μάρτιν) ο Νικόλαος έγινε κυρίαρχος Επίσκοπος στη διάρκεια Εκτακτης Κληρικολαϊκής Συνέλευσης, πράγμα το οποίο επικύρωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ενθρονίστηκε από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο στις 19 Απριλίου του 1985, ενώ το 1997 ανυψώθηκε σε Μητροπολίτη. Γνώριζε Σερβικά, Ρωσικά, Ουκρανικά, Σλοβακικά, Ελληνικά και Αγγλικά. Διετέλεσε μέλος της Μόνιμης Επιτροπής Κανονικών Επισκόπων Αμερικής, ενώ συμμετείχε στην πρώτη Συνέλευση Ορθοδόξων Επισκόπων Αμερικής και Καναδά στη Νέα Υόρκη το Μάιο του 2010. Διατηρούσε πνευματικούς δεσμούς με την Ελλάδα. Μετέβη στο νησί της Αίγινας, προσκύνησε τον τάφο του Αγίου Νεκταρίου, ενώ του δόθηκε και τεμάχιο του ιερού λειψάνου το οποίο κόμισε στην Επισκοπή του το οποίο προσκύνησαν οι πιστοί των 80 και πλέον κοινοτήτων που υπάρχουν ανά την Αμερική.

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Ἀμισσοῦ κυρός Νικόλαος

 

 

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Ἀμισσοῦ κ. Νικόλαος ἐγεννήθη εἰς Ν. Jersey τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς τήν 23ην Φεβρουαρίου τοῦ 1936. Ἐφοίτησεν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ Johntown. Ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος τήν 11η Ἰανουαρίου 1959 καί ὑπηρέτησεν εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου Windber. Τό ἔτος 1952 παρηκολούθησε μαθήματα εἰς τήν Ἱ. Θεολογικήν Σχολήν τῆς Χάλκης θεραπεύων ἅμα καί τάς πνευματικάς ἀνάγκας τῶν Ὀρθοδόξων Σλαύων τοῦ Γαλατᾶ Κωνσταντινουπόλεως. Τό ἔτος 1963 διωρίσθη Διευθυντής τῆς Σχολῆς τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί Προϊστάμενος τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ τῆς πόλεως Johnstown. Ἐν συνεχείᾳ ἐτοποθετήθη ἱερατικῶς Προϊστάμενος τῶν ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου Homer City, Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ Clymer καί Ἁγίου Νικολάου New York. Τό ἔτος 1983 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ἀμισσοῦ. Την 24ην Νοεμβρίου 1997 προήχθη εἰς Τιτουλάριον Μητροπολίτην. Ἤτο μέλος ἐκκλησιαστικῶν καί διαχριστιανικῶν ἐπιτροπῶν.

ΜΕ ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΔΟΞΙΑΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

13 Μαρτίου 2011

Βρυξέλλες – Με ιδιαίτερη λαµπρότητα και για 29η συνεχή φορά γιόρτασαν όλοι οι ορθόδοξοι στο Βέλγιο την Κυριακή της Ορθοδοξίας στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παµµεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών.

Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο Σεβασµιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Παντελεήµων, µε συλλειτουργούντας αρχιερείς, τον Πανιερώτατον Αρχιεπίσκοπο κ. Σίµωνα (αρχιερεύς του Πατριαρχείου Μόσχας στο Βέλγιο) και τον Θεοφιλέστατον Επίσκοπον Σινώπης κ. Αθηναγόρα (βοηθόν του Μητροπολίτου Βελγίου) και 14 ιερείς και 6 διακόνους όλων των διαφόρων δικαιοδοσιών που υπάρχουν στο Βέλγιο, ήτοι Ελήνων, Ρώσσων, Σέρβων, Ρουµάνων, Βουλγάρων, Γεωργιανών, Ουκρανών και Βέλγων.

Τέσσερεις χορωδίες – του Μητροπολιτικού Ναού, των φλαμανδοφώνων και γαλλοφώνων ενοριών, της Ρουμανόφωνης Ενορίας Βρυξελλῶν, αλλά και της Ενορίας των Γεωργιανών – έψαλλαν τους ύµνους στις διάφορες γλώσσες των πιστών που διαβιούν στο Βέλγιο.

 

Ομιλιτής κατά την Θείαν Λειτουργία ήταν ο Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Ιγνάτιος Σωτηριάδης, Σύμβουλος του Γραφείου της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαική Ένωση. Μεταξύ άλλων είπε: «Η Ορθοδοξία είναι η απόλυτη αφοσίωση στη Θεία Αποκάλυψη, η οποία μεταδόθηκε σ’ όλους μας μέσα από τη Παράδοση της Εκκλησίας μας και μας κάνει να αναφωνούμε με το Συνοδικό της Ορθοδοξίας: «Αύτη η πίστις των Αποστόλων! Αύτη η πίστις των Πατέρων! Αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξεν!  (…) Η Ορθόδοξη πίστη εκφράζεται εντός της Εκκλησίας με την προσευχή, τη νηστεία, τη σιωπή, το μοναχισμό, τη θεοπτία, την εφαρμογή των αρετών σε μια κοινωνία που μεταβάλλεται αδιάκοπα, σε μια Ευρώπη που αναζητεί τις ρίζες της, την ταυτότητά της, την κατεύθυνσή της προς το μέλλον. Πρέπει να το ομολογήσουμε με ειλικρίνεια: είμαστε σε κρίση, όλοι γύρω μας μιλούν για μια κρίση, η κρίση έγινε μια λέξη της μόδας!  (…)  Εορτάζοντας σήμερα την Κυριακή της Ορθοδοξίας, ευχαριστούμε τον Ιησού Χριστό, τον Κύριο και Λυτρωτή μας, γιατί μας χάρισε το δώρο της αληθινής πίστης! Του είμεθα ευγνώμονες, γιατί στους κόλπους της Μητρός μας Εκκλησίας έχουμε τη βεβαιότητα της σωτηρίας, έχουμε τη σωστή παιδεία και την πνευματική αρωγή, ώστε να κατορθώσουμε κατά τη διάρκεια αυτής της ευλογημένης περιόδου της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής να εξαγνίσουμε τις αισθήσεις μας, την καρδιά μας, τη διάνοιά μας και όλη μας την ύπαρξη, που έχει μολυνθεί κατά την ώρα της απουσίας του Θεού από μέσα μας! Και ατενίζοντας την εικόνα του Χριστού, του Αιωνίου Λόγου του Θεού, ας αναφωνήσουμε με δίκαιη υπερηφάνεια μαζί με τον ψαλμό: «Τὶς Θεός, μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν ; Σὺ εἶ ὁ Θεός, ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος!»

Μετά το τέλος της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, έγινε το καθιερωμένο μνημόσυνο των μαρτύρων της Ορθοδοξίας. Ακολούθησε λιτάνευση των εικόνων.

Πλήθος κόσµου παρηκολούθησε τη πανηγυρική αυτή Θεία Λειτουργία. Μεταξύ αυτών ήσαν και οι Πρέσβεις των ορθοδόξων κρατών, στρατιωτική αντιπροσωπεία στο ΝΑΤΟ και του SHAPE, αλλά και Άρχοντες της Αγίας και Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.

Τη Θεία Λειτουργία παρηκολούθησαν επίσης και μοναχές της Ιεράς Μονής του Γενεθλίου της Θεοτόκου Αστεν Ολλανδίας, µε επικεφαλής την Ηγουµένη Γερόντισσα Μαρία.

Ακολούθησε Δεξίωση µε την φροντίδα των κυριών της Φιλοπτώχου Αδελφότητος εις το Ενοριακό Κέντρο του Ναού, όπου ήσαν προσκεκληµένοι όλοι οι πιστοί.

 

Βλ. τις φωτογραφίες.

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

3 Μαρτίου 2011

Ἀριθμ. Πρωτ. 195

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ
ΕΠΙ ΤH ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ


+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

Ἀδελφοί καί τέκνα ἀγαπητά ἐν Κυρίῳ,

«Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τόν καλόν τῆς νηστείας ἀγῶνα.»[1], ἤ, καλύτερον, πάντοτε εὑρίσκεται ἀνοικτόν, ἀπό τότε πού ὁ Πανοικτίρμων Κύριος τῆς Δόξης ηὐδόκησε νά λάβῃ τήν ἀνθρωπίνην φύσιν. Ἔκτοτε καλεῖ διά τῆς Ἐκκλησίας Του κάθε ἄνθρωπον νά συμμετάσχῃ εἰς τάς ἀπείρους δωρεάς τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἰδιαιτέρως δέ κατά τήν εὐλογημένην ταύτην περίοδον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.


Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ ἄπειρος ἀγαθότης, ὁ ἐν Τριάδι προσκυνούμενος ἀληθινός Θεός ἡμῶν, ἀπό ἀγάπην καί μόνον ἐδημιούργησε τό ἀνθρώπινον γένος, διά νά καταστήσῃ τούς ἀνθρώπους, ὅσον εἶναι αὐτό δυνατόν εἰς τήν ἀνθρωπίνην φύσιν, κοινωνούς καί συμμετόχους τοῦ μεγαλείου τῆς θείας Δόξης Του. Αὐτός εἶναι ὁ ἀποκλειστικός σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου εἰς ἑκάστην  ἐποχήν. Πρός τήν πραγμάτωσιν δέ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ κατατείνει ὅλη ἡ ἁγία πνευματοφόρος παράδοσις τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, διδάσκουσα, διερμηνεύουσα καί προβάλλουσα ὅλον τό φάσμα τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τούς ποικίλους πνευματικούς ἀγῶνας, εἰς τούς ὁποίους ὀφείλει πάντοτε μέ γενναῖον φρόνημα νά προχωρῇ ὁ πιστός.

Κάθε Χριστιανός διά τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος λαμβάνει τήν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐάν ἀρχίσῃ κανείς μέ ὅλην του τήν διάθεσιν νά ἀγαπᾷ τόν Θεόν, τότε ἡ Χάρις δι’ ἀνερμηνεύτου τρόπου μεταδίδει εἰς αὐτόν ἐκ τοῦ πλούτου τῶν ἀγαθῶν της. Αὐτός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νά κρατήσῃ τήν ἐμπειρίαν αὐτῆς τῆς Χάριτος, προσπαθεῖ μέ πολλήν τήν  χαράν νά παραμερίσῃ ἐκ τῆς ψυχῆς του τά παρερχόμενα ἀγαθά τοῦ παρόντος αἰῶνος καί νά καταστήσῃ κτῆμα του τόν κεκρυμμένον θησαυρόν τῆς ἀληθινῆς Ζωῆς. Ἐκ τοῦ βαθμοῦ δέ εἰς τόν ὁποῖον προκόπτει ἡ ψυχή εἰς τόν πνευματικόν ἀγῶνα, ἐμφανίζει ἀντιστοίχως τό θεῖον  δῶρον τῆς Χάριτος, τήν κεκρυμμένην εἰς τά βάθη αὐτῆς  χρηστότητα τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία καί γίνεται ἀπλανής ὁδηγός εἰς τό πολυποίκιλον πνευματικόν ἀγώνισμα[2].

Αὐτός ὁ πνευματικός ἀγών εἶναι διαρκής διά κάθε πιστόν καί ὡς ἐκ τούτου χρειάζεται νά θέτῃ κανείς ἀρχήν κάθε ἡμέραν, κάθε στιγμήν. «Ἔφθασε καιρός, ἡ τῶν πνευματικῶν ἀγώνων ἀρχή, ἡ κατά δαιμόνων νίκη, ἡ πάνοπλος ἐγκράτεια, ἡ τῶν Ἀγγέλων εὐπρέπεια, ἡ πρός Θεόν παρρησία»[3]. Ὡς μία διαρκής ἀρχή τῆς πνευματικῆς ἀναγεννήσεως καί ἀνακαινίσεως τοῦ ἀνθρώπου εἶναι καί ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή. Διά τοῦτο καί ὁ ὑμνῳδός τοῦ Τριωδίου μᾶς προσανατολίζει ὀρθῶς πρός τό περιεχόμενόν της λέγων, ὅτι ἡ σωματική νηστεία διά τῆς ἀποχῆς τῶν τροφῶν, ἐάν δέν ἀκολουθῆται ἐκ τῆς καθαρότητος τῆς προερχομένης ἐκ τοῦ ἀγῶνος ἀπαλλαγῆς ἐκ τῶν παθῶν, δέν γίνεται ἀφορμή πρός βίου διόρθωσιν καί ὡς ψευδής μισεῖται ὑπό τοῦ Θεοῦ[4].

Ὁπωσδήποτε, τό νά δυνηθῇ ὁ ἄνθρωπος νά συγκεντρώσῃ τόν νοῦν του εἰς τήν ἐργασίαν τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καί νά τόν ἐπαναφέρῃ ἐκ τοῦ ἐμπαθοῦς διασκορπισμοῦ του εἰς τά κτίσματα, ἀποτελεῖ ἔργον κοπιῶδες καί πολυχρόνιον, ὅμως ἀπαραίτητον καί καθοριστικόν διά τήν πνευματικήν του ὑπόστασιν καί τήν ὅλην κοινωνικήν του ζωήν. Φαίνεται δέ ἡ ὁδός τῆς ἀρετῆς εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τήν ἀρχίζουν, σκληρά καί ὑπερβολικῶς δυσάρεστος, ὄχι ὅμως ἐπειδή εἶναι πράγματι τοιαύτη, ἀλλά διότι ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἔχει ἐθισθῆ νά συναναστρέφεται μέ τήν εὐκολίαν τῶν ἡδονῶν. Εἰς αὐτούς δέ οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν καί ὑπερέβησαν τό μέσον τῆς ὁδοῦ ἀποδεικνύεται εὐχάριστος καί ἄνετος[5].

Πολλοί κατά καιρούς ἀγνοοῦντες τό μέγα μυστήριον τῆς εὐσεβείας, θεωροῦν τήν Ὀρθόδοξον ἀσκητικήν Παράδοσιν ὡς ἐπαχθῆ καί ὁδηγοῦσαν τόν ἄνθρωπον εἰς τήν στέρησιν τῆς δημιουργικῆς φαντασίας, τῆς πρωτοτύπου πρωτοβουλίας, τῆς ἀπολαύσεως τῆς ζωῆς ἐν γένει καί τῆς ἐξ αὐτῆς προερχομένης χαρᾶς. Οὐδέν τούτου ψευδέστερον. Ὅλα ὅσα ἐδημιούργησεν ὁ Θεός, τά ἐδημιούργησε καλά λίαν καί μᾶς τά ἐδώρησε διά νά τά χαιρώμεθα καί νά τά ἀπολαμβάνωμεν καί νά γίνωνται ἀφορμή πρός διαρκῆ δοξολογίαν τοῦ Εὐεργέτου μας. Αἱ ἐντολαί δέ τοῦ Θεοῦ μᾶς ὁδηγοῦν καί μᾶς περιγράφουν τήν ὀρθήν χρῆσιν τῶν δωρεῶν Του, ὥστε, καί τό σῶμα μας καί ἡ φαντασία καί ὅλαι αἱ ψυχικαί μας δυνάμεις μεθ’ὅλων τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, νά ἀποβαίνουν κατ’ἀλήθειαν χαροποιοί καί εὐεργετικαί διά τήν ζωήν τοῦ ἀνθρώπου. Ἀντιθέτως, ἡ ἐγωϊστική, αὐτόνομος καί περιφρονητική πρός τόν σκοπόν τόν ὁποῖον ἔθεσεν ὁ Δημιουργός εἰς τά πλάσματά Του χρῆσις των, πρός στιγμήν ἱκανοποιεῖ τόν παράλογον ἐγωϊσμόν τοῦ ἀνθρώπου, καταλήγει ὅμως εἰς ἀποτελέσματα τελείως διαφορετικά τῶν προσδοκιῶν του, ὁδηγοῦσα αὐτόν εἰς τήν ἀπόγνωσιν, τό ἄγχος καί τήν δυστυχίαν.

Ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ὁ ἀληθής Θεός καί ἀληθής ἄνθρωπος, ὁ ἀγνώστως γνωριζόμενος εἰς τούς ταπεινόφρονας καί δεκτικούς τῆς ἀκτίστου Χάριτός Του, ὁ Κύριος τῆς Δόξης καί Κύριος τῆς ἱστορίας, ὁ ἐτάζων καρδίας καί νεφρούς, ὁ διά τῆς θείας Αὐτοῦ Προνοίας συνέχων τά σύμπαντα ἀπό τό πλέον μικρόν μόριον τῆς δημιουργίας Του μέχρι τοῦ ἀσυλλήπτου εἰς τήν ἀνθρωπίνην διάνοιαν σύμπαντος κόσμου, εἶναι διαχρονικῶς ἡ Ὁδός, ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή[6]. Ὅπως ἡ ἐνυπόστατος πηγή τῆς Ζωῆς δέν ἦτο δυνατόν νά κρατηθῇ ὑπό τοῦ θανάτου, ἀλλά τόν συνέτριψε καί ἀνεστήθη, ἔτσι δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξῃ ἀνθρωπίνη ζωή, ἡ ὁποία νά ὁδηγῇ εἰς τήν καταξίωσιν τοῦ ἀνθρώπου, χωρίς τήν συμμετοχήν εἰς τό ζωοποιόν Σῶμα τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν Του καί τήν Ἁγιοπνευματικήν της Παράδοσιν. Καί, ἐν συνόψει, ὁ Κύριος μένει εἰς τόν αἰῶνα, ἐνῶ ψευδεῖς αἱ ἐπίνοιαι τῶν ὑπερηφάνων ἀνθρώπων ἤ, ὡς προσφυῶς λέγει ὁ Ἅγιος Διάδοχος, «οὐδέν πτωχότερον διανοίας ἐκτός Θεοῦ φιλοσοφούσης τά τοῦ Θεοῦ»[7].


Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἐπί τῇ εἰσόδῳ εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν προτρεπόμεθα πατρικῶς πάντας ὑμᾶς, ὅπως μή δειλιάσητε καί μή ὀκνήσητε νά προχωρήσητε εἰς τό σπουδαιότερον ἔργον τῆς ζωῆς ὑμῶν, εἰς τό τῆς πνευματικῆς ἐργασίας στάδιον, μετά ἀνδρείας καί δυνάμεως ὁλοψύχου, ὥστε νά καθαρίσητε ψυχάς καί σώματα ἀπό παντός μολυσμοῦ καί ἐπιτύχητε τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἤδη παρέχεται ἀπό αὐτήν τήν παροῦσαν ζωήν εἰς ὅσους εἰλικρινῶς καί ἐκ βάθους ψυχῆς τήν ἐκζητοῦν.

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί τό ἄπειρον ἔλεος Αὐτοῦ εἴη μετά πάντων ὑμῶν.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βια´

+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 


[1] Τριώδιον, Κυριακή Τυρινῆς, Ὄρθρος, Ἰδιόμελα Αἴνων

[2] Βλ. Ἁγ. Διαδόχου Φωτικῆς κεφ. οζ΄, Φιλοκαλία, ἔκδ. Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1957, τόμ. Α΄, σελ. 258.

[3] Δοξαστικόν Αἴνων, Κυριακή Τυρινῆς

[4] Τετάρτη Τυρινῆς, ἀπόστιχα Αἴνων

[5] Ἁγ. Διαδόχου ὅ.π. κεφ.93

[6] Ἰωάν. 14, 6.

[7] Φιλοκαλία τόμ. Α’. σελ. 237

ΕΚΛΟΓΗ ΝΕΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

3 Μαρτίου 2011

 

Ὁ Θεοφ. κ. Στέφανος

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς συνεδρίας αὐτῆς τῇ Τετάρτῃ, 2ᾳ Μαρτίου, καί τῇ Πέμπτῃ, 3ῃ ἰδίου, καί ἐξήτασεν ἅπαντα τά θέματα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

Κατά τήν συνεδρίαν αὐτῆς τῆς σήμερον Πέμπτης, 3ης Μαρτίου ἐ. ἔ., ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος, προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἐξελέξατο παμψηφεί τόν μέν Μέγαν Πρωτοσύγκελλον κ. Στέφανον Μητροπολίτην Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου, τόν δέ Ἀρχιγραμματέα αὐτῆς κ. Ἐλπιδοφόρον Μητροπολίτην Προύσης.

Τό Μικρόν καί τό Μέγα Μήνυμα ἀμφοτέρων ἐγένοντο αὐθημερόν, οἱ δέ οὑτωσί ἐπαξίως προαχθέντες ἐδέχθησαν τά συγχαρητήρια τοῦ Πατριάρχου, τῶν ἁγίων Ἀρχιερέων, τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς καί τῶν καθευρεθέντων πιστῶν.

Ὁ Θεοφ. Ἐψηφισμένος Μητροπολίτης Προύσης

Ὁ Θεοφ. κ. Ἐλπιδοφόρος

Ἡ χειροτονία τοῦ μέν Θεοφ. Ἐψηφισμένου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου γενήσεται τῇ Κυριακῇ τῆς Ὀρθοδοξίας, 13ῃ τ. μ., τοῦ δέ Θεοφ. Ἐψηφισμένου Προύσης τῇ Β’ Κυριακῇ τῶν Νηστειῶν, 20ῇ ἰδίου, ἀμφότεραι ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ.

Ἐξ ἄλλου, μετά τήν εἰς ἀρχιερέα ἀνύψωσιν τοῦ μέχρι τοῦδε Ἀρχιγραμματέως αὐτῆς, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος προήγαγεν εἰς διαδοχήν αὐτοῦ τόν μέχρι τοῦδε Ὑπογραμματεύοντα Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Βαρθολομαῖον Σαμαρᾶν καί ὠνόμασεν Ὑπογραμματέα μέν αὐτῆς τόν Κωδικογράφον Πανοσιολ. Διάκονον κ. Ἰωακείμ, νέον δέ Κωδικογράφον εἰς τήν θέσιν αὐτοῦ τόν Πανοσιολ. Διάκονον κ. Παΐσιον.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου